chrząstka () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.; (1.2) sprężysty i zbity twór w pokarmie mięsnym, często nie konsumowana (1.3) skrzyp polnyElżbieta Rudnicka-Fira, Ludowe nazwy roślin leczniczych w gwarach byłego powiatu dąbrowsko-tarnowskiego, „Poradnik Językowy” nr 4/1979, s. 176.
(1.1-3)
(1.1) Zarówno łękotka, jak i małżowina uszna są chrząstkami.
(1.1) chrząstka szklista / włóknista / sprężysta
(1.1) tkanka chrzęstna
chrzęstniak , ochrzęstna chrząstkowaty, chrząstkowy, chrzęstny
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Części ciała
angielski: (1.1) cartilage; (1.2) gristle arabski: (1.1) غضروف (ghadruf) baskijski: (1.1) kartilago białoruski: (1.1) храсток bułgarski: (1.1) хрущял (hruŝâl) chiński standardowy: (1.1) 软骨 (ruǎngǔ) chorwacki: (1.1) hrskavica czeski: (1.1) chrupavka duński: (1.1) brusk esperanto: (1.1) kartilago estoński: (1.1) kõhr fiński: (1.1) rusto francuski: (1.1) cartilage górnołużycki: (1.1) krymst hebrajski: (1.1) סחוס (skhus) hiszpański: (1.1) cartílago ido: (1.1) kartilago indonezyjski: (1.1) tulang rawan interlingua: (1.1) cartilagine, chondro islandzki: (1.1) brjósk ; (1.2) brjósk japoński: (1.1) 軟骨 kataloński: (1.1) cartílag koreański: (1.1) 연골 litewski: (1.1) kremzlė łaciński: (1.1) cartilago łotewski: (1.1) skrimslis niderlandzki: (1.1) kraakbeen ; (1.2) kraakbeen niemiecki: (1.1) Knorpel norweski (bokmål): (1.1) brusk nowogrecki: (1.1) χόνδρος portugalski: (1.1) cartilagem rosyjski: (1.1) хрящ słowacki: (1.1) chrupka słoweński: (1.1) hrustanec staronordyjski: (1.1) brjósk ; (1.2) brjósk szwedzki: (1.1) brosk turecki: (1.1) kıkırdak ukraiński: (1.1) хрящ (hrâŝ) węgierski: (1.1) porc wietnamski: (1.1) sụn włoski: (1.1) cartilagine