nowogrecki ()
, ,
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze;
(1.1)
(2.1) język nowogrecki, grecki nowożytny, greka nowożytna, demotyk, demotyka
(1.1) starogrecki (2.1) starogrecki, greka klasyczna, język starogrecki
(2.1) grecki
zobacz też: język nowogrecki w Wikisłowniku
angielski: (1.1) modern Greek; (2.1) modern Greek bułgarski: (1.1) новогръцки; (2.1) новогръцки chorwacki: (1.1) novogrčki; (2.1) novogrčki czeski: (1.1) novogrécky duński: (2.1) nygræsk farerski: (1.1) nýgrikskur; (2.1) nýgrikskt francuski: (1.1) néo-grec, néo-hellénique; (2.1) grec moderne hiszpański: (1.1) neogriego; (2.1) neogriego niemiecki: (1.1) neugriechisch; (2.1) Neugriechisch nowogrecki: (1.1) νεοελληνικός; (2.1) νέα ελληνική , νεοελληνική γλώσσα rosyjski: (1.1) новогре́ческий; (2.1) новогре́ческий słowacki: (1.1) novogrécky; (2.1) novogréčtina , nová gréčtina szwedzki: (1.1) nygrekisk; (2.1) nygrekiska ukraiński: (1.1) новогре́цький; (2.1) новогре́цька