pokarać ()
,
czasownik przechodni dokonany (1.1) ukarać kilku ludzi po kolei (1.2) ukarać
(1.1)
(1.2) Oby cię Bóg pokarał złymi sąsiadami! (1.2) – Wierzy, panie milicjancie, on we wszystko wierzy! Bóg mnie pokarał takim głupim chłopem! pokarać + (+ )
(1.2) oby Bóg pokarał • oby Pan Jezus pokarał • pokarać (ciężką) biedą/głupotą/chorobą
(1.2) skarać, ukarać
(1.2) wynagrodzić
karny , pokaranie, kara karać karny
(1.2) niemiecki: (1.1) bestrafen