chic ()
, , (jedna wymowa)
rzeczownik (1.1) szyk, elegancja przymiotnik (2.1) szykowny, elegancki
chic ()
przymiotnik (1.1) szykowny, elegancki
(1.1) dotore, modako
chic ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szyk, elegancja przymiotnik (2.1) elegancki, szykowny, modny
(1.1) élégance, distinction (2.1) élégant
źródłosłów dla:
chic ()
przymiotnik (1.1) elegancki, szykowny, modny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) szyk, elegancja, dystynkcja, wytworność
(1.1) chics (2.1)
(1.1) Todos los vestidos de esta mujer son muy chics. → Wszystkie sukienki tej kobiety są bardzo eleganckie.
(1.1) elegante, distinguido, refinado (2.1) elegancia, distinción
(1.1) mimo że zazwyczaj używa się tego przymiotnika jako nieodmiennego, Królewska Akademia Hiszpańska zaleca stosowanie liczby mnogiej.
chic ()
rzeczownik (1.1) szyk (w modzie) przymiotnik (2.1) szykowny
chic ()
przymiotnik (1.1) elegancki, wytworny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) szyk, elegancja, dystynkcja, wytworność, klasa
(1.1) un uomo molto chic → bardzo elegancki mężczyzna • una donna chic → elegancka kobieta • un appartamento chic → eleganckie mieszkanie (2.1) un ricevimento di grande chic → bardzo wystawne przyjęcie
(1.1) fine, elegante, raffinato, distinto (2.1) finezza, eleganza, classe, raffinatezza, distinzione, gusto
(1.1) volgare, rozzo, dozzinale (2.1) sciatteria, volgarità