__TOC__ burnus ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj długiego, wierzchniego arabskiego okrycia wełnianego, rodzaj rozszerzonej peleryny z kapturem (1.2) płaszcz o kroju przypominającym burnus (1.1)
(1.1-2)
(1.1) Okryty był sfatygowanym dziurawym burnusem, który ledwie osłaniał przed słońcem jego zbrązowiałe ciało. (1.1) W środku na czele lecieli dwaj Beduini machając jak opętańcy rękoma i burnusamiHenryk Sienkiewicz, W pustyni i w puszczy, rozdz. XIII.. (1.2) Za okrycie zimowe służyły góralom również kurtki zwane „burkami” i „burnusami” , które na przełomie XIX/XX wieku zastąpiły gunie.
(1.2) peleryna
(1.2) płaszcz
< → burnus
angielski: (1.1) burnoose, burnouse, burnous duński: (1.1) burnus francuski: (1.1) burnous hiszpański: (1.1) albornoz , chilaba interlingua: (1.1) burnus litewski: (1.1) burnusas niemiecki: (1.1) Burnus portugalski: (1.1) albornoz rosyjski: (1.1) бурнус węgierski: (1.1) burnusz włoski: (1.1) burnus , aselham
burnus ()
rzeczownik (1.1) burnus