__TOC__ ballo ()
rzeczownik (1.1) bal
ballo ()
czasownik (1.1) tańczyć, pląsać
(1) ballō, ballare, ballāvī, ballātum
ballator , ballatrix , ballatio
(ballízô) źródłosłów dla , , , , , , ,
ballo ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) taniec (1.2) bal (1.3)
(2.1) 1. ,
(1.1-3) ballo; balli
(1.1) canzone a ballo → ballada • corpo di ballo → zespół baletowy • musica da ballo → muzyka taneczna • sala da ballo → sala taneczna • scuola di ballo → szkoła tańca (1.2) ballo in costume → bal kostiumowy • ballo in maschera → bal maskowy • sala da ballo → sala balowa
(1.1) danza
ballabile , ballata , ballerina , ballerino , balletto ballare, ballettare ballabile, ballerino, ballettistico
essere in ballo → być w coś wmieszanym mettere / tirare in ballo qualcuno → wplątać kogoś w coś (przysłowie) quando si è in ballo bisogna ballare → jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one