alba ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) długa biała szata liturgiczna; (1.2) gatunek pieśni miłosnej będącej poranną pieśnią rozstania kochanków;
(1.1-2)
(1.1) W liturgii alba jest szatą używaną przez duchownych wszystkich stopni, jak również przez osoby świeckie (np. lektorów), które spełniają określone posługi liturgiczne. (1.1) Jeżeli alba nie osłania dokładnie zwykłego stroju koło szyi, przed włożeniem alby należy nałożyć humerał.
albit , albinos , albinoska , albinizm , albatros albinotyczny, albitowy
(1.1) → biały (1.2) < → poranek
angielski: (1.1) alb baskijski: (1.1) alba esperanto: (1.1) albo hiszpański: (1.1) alba kaszubski: (1.1) alba niemiecki: (1.1) Albe nowogrecki: (1.1) στιχάριο
alba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) świt
alba ()
rzeczownik (1.1) świt (1.2) alba
(1.1) egunsenti
alba ()
(1.1) od albo rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) świt (2.2) alba
(2.1-2) alba; albas
(2.1) amanecer, aurora, alborada, alboreo, alboreada, madrugada, orto, crepúsculo matutino, despuntar el día, primeras luces
(2.1) ocaso
albino albino, albo
alba ()
rzeczownik (1.1) brzask, świt, jutrzenka
(1.1) al alba → o świcie, o brzasku
alba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) świt
alba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) alba
(1.1) ksãżé zgło, kòszëla do mszë
alba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) świt
(1.1) alba; albes
(1.1) Zobacz też:
alba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) perłaLatin Dictionary
(2.1) Nom., Abl., Voc. sg. od: albus (2.2) Nom., Acc., Voc. pl. od: albus
(1.1) alba, albae
albeo, albesco, albico albidus, albulus, albus
alba ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) brzask (1.2) alba (1.3) alba (gatunek poezji)
(1.1-2) alva
→ biały; → biała szata
alba ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) świt
(1.1) alba; albe
albeggiare
(1.1)
(1.1) zobacz też: Indeks: Włoski - Kalendarz i czas