Suicideboys

Suicideboys (zapis stylizowany: $uicideboy$) – amerykańska grupa muzyczna wykonująca kombinację różnych gatunków muzycznych wywodzących się z hip-hopu. Została założona w 2014 r. w Nowym Orleanie przez dwójkę kuzynów, Aristosa Petrou „Ruby da Cherry” oraz Scotta Arceneaux Jr „Scrim”. Prowadzą własną wytwórnię, G*59 Records, natomiast ich muzyka jest dystrybuowana przez Caroline Distribution.

Duet jest uważany za jeden z najpopularniejszych w amerykańskiej podziemnej scenie rapowej, posiadający nawet własny kult. Po kilku latach wydawania wyłącznie EP i mixtape'ów, ich debiutancki album I Want to Die in New Orleans został wydany 7 września 2018 r. Bardzo dobrze radził sobie komercyjnie, co poskutkowało znalezieniem się w pierwszej dziesiątce na amerykańskiej liście Billboard 200. W maju 2019 r. wydali wspólną, sześciościeżkową EP z perkusistą Blink-182, Travisem Barkerem, zatytułowaną Live Fast, Die Whenever. W roli głównej pojawił się także gitarzysta Korn, James Shaffer.

Nazwa zespołu ma pochodzić od obietnicy, którą kuzyni złożyli razem: jeśli nie odniosą sukcesu w przemyśle muzycznym, razem popełnią samobójstwohttps://pl.concerty.com/artist/uicideboy-583096.

Wczesne lata

Kariera muzyczna Pierwszy wspólny projekt duetu to składający się z trzech utworów minialbum zatytułowany Kill Yourself Part I: The Suicide Saga, została wydana w czerwcu 2014 r. na platformach SoundCloud i Bandcamp. Projekt zwrócił uwagę znanego undergroundowego rapera, Bonesa, doprowadzając do ich współpracy. W kolejnych miesiącach duet wydał kolejne dziewięć wersji serii minialbumów Kill Yourself. Po wielu EP nagranych z innym undergroundowym artystą, Black Smurfem, ich pierwszy pełnometrażowy projekt zatytułowany Gray/Grey został wydany 3 marca 2015 roku.

Przełom dla Suicideboys nastąpił wraz z wydaniem w 2015 r. South Side Suicide, powstałej we współpracy z uznanym raperem z południowej części Florydy, Pouyą, dzięki czemu duet znalazł się w centrum uwagi podziemnego rapu. Od października 2018 r. taśma zyskała ponad 75 milionów odtworzeń na samej platformie streamingowej SoundCloud. Pierwszy wypad duetu na mainstreamowe listy przebojów nastąpił wraz z wydaniem Radical Suicide latem 2016 r. Ta pięciościeżkowa EP, wyprodukowana przez muzyka EDM, Gettera, osiągnęła 17. miejsce na liście Billboard Rap.

7 września 2018 r. ukazał się ich debiutancki album studyjny I Want to Die in New Orleans. W oświadczeniu opublikowanym na oficjalnym koncie duetu na Instagramie dowiadujemy się, że: „Zaczęliśmy nagrywać ten album na początku 2017 roku. Początkowo chcieliśmy opisać nasze doświadczenia w trasie i wyrazić, jak nasze życie stało się nieco bardziej ekstrawaganckie”.

Od grudnia 2022 r. Ich najczęściej oglądanym teledyskiem na platformie YouTube jest piosenka „Paris”, która osiągnęła ponad 218 milionów wyświetleń. „Paris” dodatkowo otrzymał certyfikat złota. Piosenką z największą liczbą odtworzeń na ich Spotify jest ...And to Those I Love, Thanks for Sticking Around (840 milionów). Duet znalazł się również na liście Billboard zatytułowanej „Billboard Dance's 15 Artists to Watch in 2017”.

Pod koniec 2018 r. pojawiła się plotka, że grupa rozpadła się po serii tweetów. Szybko jednak wyjaśnili, że tweety dotyczyły „osobistych problemów”, z którymi boryka się Arceneaux, i że w rzeczywistości wcale się nie rozpadli.

W maju 2019 r. grupa położyła kres tej plotce wraz z wydaniem ich sześciościeżkowego EP Live Fast, Die Whenever we współpracy z perkusistą Blink-182 Travisem Barkerem i czołowym udziałem gitarzysty Korn, Jamesa Shaffera.

W lipcu 2019 duet rozpoczął swoją pierwszą ogólnokrajową trasę koncertową „Grey Day Tour”, z gośćmi takimi jak; Germ, City Morgue, Trash Talk, Denzel Curry, Shoreline Mafia, Night Lovell, Pouya i Turnstile. Trasa rozpoczęła się występem 24 lipca 2019 r. W WaMu Theatre w Seattle w stanie Waszyngton, a zakończyła się 23 sierpnia 2019 r. po koncercie w Shrine Expo Hall w Los Angeles w Kalifornii.

W sierpniu 2021 roku, po ponad rocznej przerwie, duet wydał swój drugi album studyjny Long Term Effects of Suffering. Album został dobrze przyjęty przez ich fanów, wywołując jednocześnie podziały w mediach społecznościowych. Tuż po wydaniu albumu duet rozpoczął trasę Gray Day Tour 2021 wraz z innymi członkami G*59.

W listopadzie 2021 roku duet otrzymał swój pierwszy platynowy certyfikat RIAA, ponieważ ich przebój „… And to Those I Love, Thanks for Sticking Around” osiągnął ponad milionową sprzedaż.

W lipcu 2022 roku wydany został trzeci album studyjny i 47 projekt duetu Sing Me a Lullaby, My Sweet Temptation, jego lista utworów i okładki zostały ogłoszone 2 czerwca 2022 roku za pośrednictwem posta na Instagramie opublikowanego przez obu raperów. Krążek uplasował się na 7 miejscu na liście Billboard 200.

13 grudnia 2022 roku duet ogłosił europejską trasę koncertową, która trwała 6 do 26 marca 2023 roku. W trasie wystąpili inni artyści, tacy jak Ski Mask the Slump God, oraz inni artyści ich wytwórni G59, tacy jak Germ, Shakewell i Chetta.

16 grudnia 2022 roku duet, wraz z członkiem G59, Germem, wydał EPkę „DirtiestNastiest$uicide”, trzecią i ostatnią części ich trylogii „DN$”. Projekt wspierał singel zatytułowany „My Swisher Sweet, But My Sig Sauer”.

W maju 2023 roku duet wydał serię czterech mixtape'ów „YIN YANG TAPES”. Mixtape'y inspirowane były rapem z Memphis z lat 90. Pierwsza odsłona, YIN YANG TAPES: Spring Season (1989–1990), ukazała się 5 maja 2023 roku. Druga odsłona serii, YIN YANG TAPES: Summer Season (1989–1990), ukazała się 12 maja 2023 roku, a w utworze „Bloody 98” wystąpił Ghostemane. Trzecia, YIN YANG TAPES: Fall Season (1989–1990), została wydana 19 maja a czwarta i ostatnia, YIN YANG TAPES: Winter Season (1989–1990), została wydana 26 maja 2023 roku.

17 maja 2023 roku duet ogłosił czwartą edycję swojej corocznej trasy koncertowej „Grey Day”, trwała ona od 25 sierpnia 2023 roku do 30 października 2023 roku. Na Grey Day 2023 wystąpili również artyści, tacy jak; Ramirez, City Morgue, Ghostemane, Freddie Dredd i Sematary.

11 sierpnia 2023 r. ukazała się ich EPka „I No Longer Fear the Razor Guarding My Heel (V).

11 grudnia 2023 roku duet ogłosił trasę koncertową po Australii i Nowej Zelandii która odbyła się w marcu 2024 roku. W trasie wystąpili też artyści, tacy jak Ghostemane, Pouya, Germ i Shakewell. Trasa obejmowała takie miasta jak Auckland, Brisbane, Melbourne i Sydney.

11 marca 2024 roku duet ogłosił swój czwarty album studyjny zatytułowany „New World Depression”, który ukazał się 14 czerwca. Krążek uplasował się na 5 miejscu listy Billboard 200.

3 kwietnia 2024 roku duet ogłosił piątą edycję trasy koncertowej Grey Day, w której udział wzięli również Shakewell, Pouya, Denzel Curry, Haarper i Ekkstacy. Trasa obejmowała Stany Zjednoczone i Kanadę.

3 kwietnia 2025 roku duet ogłosił szóstą edycję Grey Day, w której brali też udział członkowie G59: Night Lovell, Germ i Chetta, a także goście: Bones i Joeyy. Trasa rozpoczęła się 5 sierpnia 2025 roku w West Palm Beach na Florydzie, a zakończyła się 11 października w Nowym Orleanie. Miesiąc po ogłoszeniu trasy koncertowej duet wydał pierwszy singel z kolejnego nadchodzącego albumu studyjnego „Thy Kingdom Come”, zatytułowany „Self-Inflicted”. Album ukazał się 1 sierpnia 2025 roku, a drugi singel wspierający krążek „Now and at the Hour of Our Death” z gościnnym udziałem Bones'a, ukazał się 20 czerwca. Projekt zajął 4. miejsce na liście Billboard 200.

Projekty poboczne Oprócz pracy jako Suicideboys, Petrou i Arceneaux wydawali sporadyczne piosenki osobno, w formie solowej, a także pracowali indywidualnie z innymi artystami.

Przed Suicideboys, Arceneaux był początkującym solowym artystą hip-hopowym, wydającym kilka mixtape'ów pod pseudonimem Scrim. Należą do nich Narcotics Anonymous, #DrugFlow2 i Patron Saint of Everything Totally Fucked, z których wszystkie zostały wydane przed utworzeniem grupy $uicideboy$ w 2014 roku. Arceneaux pracował również jako producent wewnętrzny dla Universal/Republic, produkując kilka piosenek dla różnych artystów, w tym jedną piosenkę, która odniosła komercyjny sukces.

Petrou wydał dwa solowe mixtape'y pod pseudonimem Oddy Nuff da Snow Leopard o nazwach Jefe Tape (2012) i Pluto (2014). Pluto zawierał pierwszą wspólną współpracę artystów Arceneaux i Petrou; piosenkę "Smoke a Sack".

Arceneaux wydał w latach 2020-25, 3 albumy studyjne, A Man Rose From the Dead, Lonely Boy oraz Via Crucis.

W 2023 roku Petrou wydał swój pierwszy solowy album od dziewięciu lat, zatytułowany „Tragical Love Songs to Study To” [vol. 5], pod pseudonimem Duckboy. Album zawierał punkrockowy klimat, podobny do tego który panował we utworach, które wydawał ze swoim byłym zespołem Vapo-Rats na początku 2010. Drugi album Petrou, „Existential Hymns for the Average Sigma” (vol. 9), ukazał się w grudniu tego samego roku. 18 kwietnia 2025 roku ukazał się również trzeci album, zatytułowany „Coping Strategy to Combat the Algorithm”.

Kontrowersje Suicideboys spotykało się z ostrą krytyką głównych krytyków muzycznych za ich często szorstki i obraźliwy wizerunek, w tym ich nazwę, treść liryczną i zachowanie. Wiele ich piosenek zawiera motywy i insynuacje związane z kultem diabła; jednakże, jak twierdzi Arceneaux w wywiadzie z Adamem Grandmaisonem, użycie przez nich satanistycznych obrazów jest po prostu metonimią negatywnych skutków pieniędzy, narkotyków i innych przedmiotów, które mogą manipulować ludźmi.

Scrim jest byłym narkomanem uzależnionym od opioidów, twierdząc w wywiadzie dla No Jumper, że byłby w stanie zwabiać ludzi do siebie na Craigslist, aby ich okraść tylko po to, by nakarmić swój nałóg. Będąc regularnym użytkownikiem między innymi heroiny, hydrokodonu i oksykodonu, Arceneaux jest całkowicie trzeźwy od wszystkich substancji od lipca 2019 roku.

We wrześniu 2016 roku kanadyjski DJ i producent muzyczny Deadmau5 oskarżył duet o naruszenie praw autorskich po sukcesie ich piosenki „Antarctica” (pochodzącej z 2016 roku z EP o nazwie Dark Side of the Clouds). Piosenka zawierała sampel pochodzący z jednej z piosenek Deadmau5 o nazwie "I remember". $uicideboy$ wycofało piosenkę z platform YouTube oraz SoundCloud.

Styl muzyczny Muzyka Suicideboys skupia się na różnych podgatunkach rapu; niektóre piosenki mają melancholijne tony z liryczną treścią, która koncentruje się na takich tematach, jak depresja i myśli samobójcze (tematy te nie są szeroko eksponowane w ogólnej muzyce hip-hopowej), inne zaś są bardzo agresywne, z motywami przemocy i treściami seksualnymi. Część muzyki opiera się na ich życiu z okresu dorastania w Nowym Orleanie; Tytuły piosenek, takie jak „Audubon”, „Tulane”, „Elysian Fields” i „St. Bernard”, są odzwierciedleniem ulic i dzielnic, które miały wpływ na życie Arceneaux i Petrou.

Suicideboys wykorzystuje sample z piosenek grupy muzycznej Three 6 Mafia a także wokale osób do niej przynależących w celu uzyskania efektu phonk. Chociaż użycie dźwięków Three 6 Mafia spotkało się z zastrzeżeniami niektórych jej byłych członków, szczególnie raperki Gangsta Boo, zostało ono przyjęte przez innych np. jej członka i założyciela - Juicy J. Wypowiadał się on na temat swojego wsparcia i mentoringu Suicideboys, po czasie zatrudnił duet do wyprodukowania beatów do swoich mixtape'ów Highly Intoxicated i ShutDaF * kUp, na których pojawili się tacy artyści jak ASAP Rocky, Cardi B, Wiz Khalifa i XXXTentacion.

Duża część muzyki Suicideboys skupia się na depresji i jej skutkach, co nie jest często spotykane w mainstreamowym hip hopie; Arceneaux rozwinął to w wywiadzie dla Mass Appeal, stwierdzając: „Wiele osób traktuje to jako emo, depresyjną lub negatywną muzykę… tak naprawdę to po prostu łączy (ludzi). To terapia poprzez muzykę”.