Karl Josef von Hefele (ur. 15 marca 1809 w Aalen, zm. 5 czerwca 1893 w Rottenburgu) – niemiecki duchowny katolicki, biskup Rottenburga.
Życiorys Urodził się 15 marca 1809 roku w Aalen, w dzielnicy Unterkochen, jako syn królewskiego nadzorcy pieców. Uczęszczał do gimnazjum w Ellwangen i Ehingen, a w latach 1827–1832 studiował na Uniwersytecie w Tybindze. 10 sierpnia 1833 roku przyjął święcenia kapłańskie. Następnie został wikariuszem w Bad Mergentheim oraz nauczycielem w Tybindze i Rottweil. Po tym jak w 1835 roku Johann Adam Möhler poróżnił się z Ferdinandem Christianem Baurem i opuścił Uniwersytet Monachijski, Hefele został tam zatrudniony na wydziale historii Kościoła. W 1839 roku objął wydział teologii, gdzie wykładał historię i patrystykę. Rok później został profesorem zwyczajnym i pozostał na tym stanowisku do 1869 roku. Na początku lat 40. XIX wieku zasiadał też w legislaturze związkowej Ellwangen. Jego wykłady były często odwiedzane przez studentów niemieckich i szwajcarskich, a profesor Alois Knöpfler opublikował podręcznik historii kościelnej na podstawie prelekcji Hefelego. Publikował m.in. w „Kirchenlexikon” i w „Theologische Quartalschrift”, a w okresie 1854–1862 stał na czele diecezjalnego stowarzyszenia sztuki chrześcijańskiej.
W 1852 roku został rektorem uniwersytetu i pełnił tę funkcję przez roczną kadencję, a wkrótce potem został kawalerem Orderu Korony Wirtemberskiej. W 1868 roku udał się do Rzymu, gdzie był konsultantem rady watykańskiej. Po powrocie w 1869 roku został mianowany biskupem Rottenburga i 29 grudnia przyjął sakrę. Zaraz potem ponownie udał się do Rzymu, na obrady soboru watykańskiego, podczas którego sprzeciwiał się wprowadzeniu dogmatu o nieomylności papieża (swoje stanowisko przedstawił w „Causa Honorii Papæ”). Jego poglądy podzielali m.in. Félix Dupanloup (biskup Orleanu) i Georges Darboy (arcybiskup Paryża). W 1871 roku wysłał list pasterski, w którym stwierdził, że „dogmat odnosi się tylko do doktryny podanej ex cathedra, a w niej tylko do definicji, lecz nie do dowodów lub objaśnień”. Rok później wziął udział w kongresie ultramontanistycznym, jednak nie poparł schizmy starokatolików. Po tych wydarzeniach był publicznie atakowany. Zmarł 5 czerwca 1893 roku w Rottenburgu.
Dzieła Lista: Geschichte der Einführung des Christentums im südwestlichen Deutschland, besonders in Würtemberg (1837) Patrum Apostolicorum Opera (1839) Das Sendschreiben des Apostels Barnabas (1840) Der Kardinal Ximenes und die kirchlichen Zustande Spaniens am Ende des 15. und Anfange des 16. Jahrhunderts (1844) Chrysostomuspostille (1845) S. Bonaventuræ Breviloquium (1845) Beiträge zur Kirchengeschichte, Archäologie und Liturgik (1864) History of the Councils of the Church T. 1–7 (1855–1874)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1809 Kategoria:Zmarli w 1893 Kategoria:Niemieccy biskupi katoliccy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Tybindze Kategoria:Ludzie urodzeni w Aalen