Zdunowo (niem. Hohenkrug bei Augustwalde) – część miasta Szczecina wchodząca w skład osiedla Wielgowo-Sławociesze-Zdunowo. Granice Zdunowa wyznacza linia kolejowa nr 351 i granica miasta z gminą Kobylanka. thumb|Szpital w Zdunowie Położenie Zdunowo jest otoczone przez lasy Puszczy Goleniowskiej. Mieści się tutaj jedynie Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Zespolony oraz kilka bloków mieszkalnych. Funkcje użyteczności publicznej i usługowej sprawuje pobliskie Wielgowo.
Nazwa Niemiecka nazwa Hohenkrug bei Augustwalde pochodzi od stacji kolejowej Hohenkrug, którą tak nazwano ze względu na bliskość istniejącej od średniowiecza wsi Struga (niem. Hohenkrug) położonej przy rzece Płonia w rejonie dzisiejszej Szosy Stargadzkiej. Dopisek „bei Augustwalde” pochodził z kolei od niemieckiej nazwy Wielgowa i używano go w celu odróżnienia od oryginalnej wsi Hohenkrug. Po przejęciu terenu przez administrację polską w 1945 roku część miasta wraz ze stacją kolejową otrzymały nazwę Zdunowo.
Historia 1 maja 1846 roku Towarzystwo Kolei Żelaznej Berlińsko-Szczecińskiej otworzyło linię kolejową łączącą Dąbie ze Stargardem. Od leżącej przy Szosie Stargardzkiej wsi Struga (niem. Hohenkrug), w której znajdowała się książęca papiernia i karczma, poprowadzono przez las prostą drogę do Wielgowa – dzisiejszą ulicę Tomasza Żuka. W miejscu przecięcia traktu z linią kolejową powstała stacja Hohenkrug. Aż do 1912 roku dzisiejsze Zdunowo pozostawało nadal obszarem leśnym. Rozpoczęto tutaj wówczas budowę szpitala przeciwgruźliczego. Jeszcze pod koniec XIX wieku poszukiwania terenu pod taki obiekt rozpoczął zespół pod wodzą profesora Ernsta Neissera. Neisser w wyniku przeprowadzonych badań uznał, że ze względów leczniczych szpital przeciwgruźliczy powinien powstać w obszarze leśnym. Okolice stacji Hohenkrug zostały wybrane ze względu na otaczający je bór sosnowy i łatwy dojazd koleją z centrum Szczecina. Fundusze na jego budowę przekazał w swoim testamencie zmarły w 1891 roku szczeciński kupiec Ferdinand Karkutsch. W 1915 roku ukończono część zachodnią budynku szpitalnego i uruchomiono tutaj sanatorium. Konsultantem w nim był m. in. polski lekarz Alfred Sokołowski. W 1929 roku ruszyła rozbudowa szpitala wraz z zapleczem gospodarczym i domami dla personelu, którą ukończono w 1932 roku. Szpital mógł wówczas przyjąć 261 pacjentów. Kompleks szpitalny znajdował się początkowo w granicach powiatu nowogardzkiego. 15 października 1939 roku Hohenkrug bei Augustwalde zostało włączone w granice Wielkiego Szczecina.
W trakcie II wojny światowej w Zdunowie funkcjonował obóz pracy na potrzeby kolei, a szpital pełnił funkcję lecznicy dla wojska. Jego zabudowania nie uległy zniszczeniu w wyniku działań wojennych. Początkowo leczyli się tutaj ranni żołnierze radzieccy. Następnie szpital przekazano Polakom, a po remoncie, 22 lipca 1949 roku otwarto Państwowe Sanatorium Przeciwgruźlicze. Lekarze pochodzili głównie z Warszawy i Poznania. Na przełomie lat 70. i 80. XX wieku przy ulicy Sokołowskiego 12–22 wybudowano blok mieszkalny dla personelu medycznego. Na terenie szpitala funkcjonowały sklepy i obiekty kulturalne, a sam obszar miał status parku miejskiego. W roku 1976 placówkę przemianowano na Wojewódzki Szpital Ftyzjo-Pulmonologiczny, a w roku 1996 na Specjalistyczny Szpital im. prof. Alfreda Sokołowskiego. Placówka posiadała wówczas 400 łóżek. Od 1995 roku ordynatorem oddziału torakochirurgii, a w latach 1998–2016 dyrektorem szpitala był Tomasz Grodzki, późniejszy marszałek Senatu RP. W marcu 2017 roku placówkę połączono wraz ze szpitalem przy ulicy Arkońskiej w Samodzielny Publiczny Wojewódzki Szpital Zespolony.
W 1945 roku obszar przyłączono do gminy Załom w powiecie gryfińskim, w latach 1948–1954 należał do gminy Sowno w powiecie nowogardzkim. 5 października 1954 roku Zdunowo została włączone w obszar miejski Szczecina. W 1954 roku Zdunowo liczyło 46, a w 1990 roku 50 stałych mieszkańców.
Komunikacja Znajdują się tutaj trzy ulice: Przytorze, Alfreda Sokołowskiego i Tomasza Żuka (dawniej Zdunowska). Ta druga stanowi w kierunku południowym połączenie Zdunowa z Płonią i drogą ekspresową S10 (węzeł Szczecin Zdunowo) oraz w kierunku północnym z Wielgowem. Wzdłuż południowej granicy Zdunowa poprowadzona jest nienazwana droga gminna do Niedźwiedzia.
Przy skrzyżowaniu ulic Żuka, Sokołowskiego i Przytorze znajduje się przystanek kolejowy, dawniej stacja kolejowa, Szczecin Zdunowo. Stanowi on część Szczecińskiej Kolei Metropolitalnej i oprócz Szczecina Głównego i Stargardu obsługują połączenia regionalne m. in. do Słupska, Koszalina, Szczecinka, Piły, Wałcza czy Poznania. Zdunowo obsługują także miejskie linie autobusowe: dzienne 73 i 93 oraz nocna 534.
Przypisy
Kategoria:Części miasta Szczecin Kategoria:Wielgowo-Sławociesze-Zdunowo