Czwarta Rano – kabaret utworzony w 2015 r. we Lwowie. Lwowski Kabaret Artystyczny do 15 kwietnia 2018. Obecnie Lwowski Kabaret Artystyczny "Czwarta Rano". Kabaret tworzą artyści polscy i ukraińscy. Premiera pierwszego programu pod tytułem "Kumpel ze Lwowa" odbyła się we Lwowie na scenie restauracji "U Baczewskich" w Sylwestra 2015 rokuKurier Galicyjski 15–28 stycznia 2016 nr 1 (245).

Skład zespołu Scenarzysta, autor tekstów i reżyser Sławomir Gowin. Oksana Szulba Natalia Kuchar Tetiana Dżumak Wiktor Lafarowicz Sławomir Gowin Strona muzyczna Grigorij Skałozubow. Choreografia Julia Skyba.

Wśród wykonawców znaleźli także Marta Kułaj, Ołesia Gałkanowa-Łań, Dmytro Karsznewycz, Dmytro Chwostenko, Anna Bratsuk, Zespół muzyczny współtworzyli Andrij Soroka, Andrij Jaszczuk i Taras Jacyszyn.

Koncepcja kabaretu

Programy kabaretu Kumpel ze Lwowa Program "Kumpel ze Lwowa" osnuty jest wokół zabawnych perypetii Polaka Stacha i Ukraińca Dmytra, których doświadczają właśnie we Lwowie. Tu po raz pierwszy zabrzmiał monolog Sławomira Gowina Jak pieścić wieszczaСracovia Leopolis nr 2 (87) 2017. Kierownikiem muzycznym pierwszego programu był Eugeniusz Majchrzak, akompaniator, kompozytor i aranżer, który współpracował m.in. z Anną German i Czesławem Niemenem. Muzykę tworzyli ponadto Stanisław Wielanek i Maciej Wróblewski, korzystano też z kompozycji ukraińskich m.in. W. Iwasiuka. Przedstawienia grano w dwóch wersjach językowych – po polsku, a także częściowo po ukraińsku. Przekładu dokonał tłumacz i dziennikarz Andrij Karpinski.

Dziewczyna i generał To sceniczna opowieśćMagazyn Reporterski o życiu Iryny Jarosiewicz, Ukrainki i lwowianki, którą wojenne losy poprowadziły tak, że zakochała się w polskim generale, sławnym bohaterze wojennym Władysławie Andersie. Iryna Jarosiewicz była wybitnie utalentowaną piosenkarką i aktorką, znaną pod pseudonimem scenicznym Renata Bogdańska. Przybrała go w początkach kariery, by nie łączyć swych estradowych poczynań z nazwiskiem ojca, znanego we Lwowie duchownego greckokatolickiego. Swój pseudonim związała z imieniem wielkiego przyjaciela z młodości, dla którego była ukochaną muzą – Bogdana Wesołowskiego. To za jego namową stawiała pierwsze kroki na scenie, śpiewała jego utwory we wczesnej młodości i później, w dojrzałym wieku w Londynie oraz innych miastach Europy i Ameryki. W 1940 dołączyła do działającego we Lwowie zespołu Henryka Warsa, złożonego z najwybitniejszy artystów kryjących się przed Niemcami. Niebawem, podczas tourne po ówczesnym Związku Sowieckim, śpiewała wśród nich po polsku, ukraińsku i rosyjsku zdobywając coraz większe uznanie. Opuściła ZSRR wraz z Armią Andersa i pokonując wraz z nią cały szlak bojowy, dotarła do Londynu, gdzie mieszkała do końca życia, wracając często we wspomnieniach i na scenie do swoich lwowskich korzeni. W historii jej życia jest wszystko co na scenie może bawić i wzruszać – wielka wojna, wielka miłość, wielka muzyka i wielka tęsknota.

Lwowska Loża Wielkiej Ćmagii Lwowskie Wieczory Kabaretowe z humorem, wierszem i piosenką.

Przypisy

Linki zewnętrzne (ukr.). Egoist 31 (1/2016) — S. 48-49 Kurier Galicyjski 15–28 stycznia 2016 nr 1 (245). — S.12 (ukr.). Афіша міста Львів № 03 (12) 2016. — S. 16-17 (ukr.). Твоє місто 03 березня 2016 Сracovia Leopolis nr 2 (87) 2017. — S.53 Сracovia Leopolis Magazyn Reporterski Kurier Galicyjski 9 maja 2018 Kurier Galicyjski 15–28 czerwca 2018 nr 11 (303). — S.4 Kurier Galicyjski 31 lipca – 16 sierpnia 2018 nr 14 (306). — S.8 Сracovia Leopolis nr 2 (91) 2018. — S.64

Kategoria:Kultura we Lwowie Kategoria:Polskie kabarety