mały|Miejsce przyczepu mięśnia pierścienno-tarczowego oznaczone strzałką Mięsień pierścienno-tarczowy (, ) – w anatomii człowieka mięsień krtani, jeden z dwóch mięśni napinających fałdy głosowe oraz jedyny zaliczany do powierzchownych mięśni krtani.
Budowa Rozpoczyna się na powierzchni zewnętrznej łuku chrząstki pierścieniowatej, a kończy się na dolnym brzegu płytki chrząstki tarczowatej. W okolicy przyczepu końcowego dzieli się na dwie części: część prostą, która biegnie pionowo ku górze oraz część skośną, która biegnie silnie skośnie ku tyłowi.
Unerwienie Podczas gdy inne mięśnie krtani są unerwione przez nerw krtaniowy dolny, mięsień pierścienno-tarczowy jest unerwiony przez gałąź zewnętrzną nerwu krtaniowego górnego (oba te nerwy są jednak odgałęzieniami nerwu błędnego i mogą łatwo ulec uszkodzeniu podczas zabiegów operacyjnych).
Funkcja Przy ustalonej chrząstce tarczowatej unosi łuk chrząstki pierścieniowatej, jednocześnie więc pochyla chrząstki nalewkowate ku tyłowi. Przy ustalonej chrząstce pierścieniowatej, jego skurcz pochyla chrząstkę tarczowatą do przodu. W obu przypadkach następuje wydłużenie wargi głosowej, więzadła głosowego i mięśnia tarczowo-nalewkowego wewnętrznego, co podczas wydawania dźwięków powoduje przejście do tonów wyższych.
Przypisy
Kategoria:Mięśnie powierzchowne krtani