František Vláčil (ur. 19 lutego 1924 w Czeskim Cieszynie, zm. 28 stycznia 1999 w Pradze) – czeski reżyser i scenarzysta filmowy, malarz i grafik. Autor historycznego fresku Małgorzata, córka Łazarza (1967), uważanego za najwybitniejszy film w historii czeskiej kinematografii. Sam Vláčil wygrał plebiscyt, rozpisany w 1998 roku wśród krytyków filmowych, na najwybitniejszego czeskiego reżysera wszech czasów.
W latach 1945–1950 studiował historię sztuki na Uniwersytecie Masaryka w Brnie. Początkowo pracował nad filmami animowanymi, później jego zainteresowanie skierowało się ku fabułom. Jego filmy słyną z niezwykle kunsztownej formy i oprawy artystycznej. Vláčil zdobył za nie wiele nagród, m.in. Kryształowy Globus na MFF w Karlowych Warach za Cienie gorącego lata (1978), Czeskiego Lwa za całokształt twórczości (1994) i analogiczną nagrodę ponownie w Karlowych Warach (1998).
Zmarł w 1999 w Pradze. Został pochowany na cmentarzu Malvazinky.
Filmografia 1960: Biała gołębica (Holubice) 1962: Diabelska przepaść (Ďáblova past) 1967: Małgorzata, córka Łazarza (Marketa Lazarová) 1968: Dolina pszczół (Údolí včel) 1969: Adelheid 1973: Opowieść o srebrzystej jodle (Pověst o stříbrné jedli) 1975: Syriusz (Sirius) 1977: Dym z ziemniaków (Dým bramborové natě) 1978: Cienie gorącego lata (Stíny horkého léta) 1980: Koncert na koniec lata (Koncert na konci léta) 1981: Jad węża (Hadí jed) 1985: Pastuszek z doliny (Pasáček z doliny) 1985: Cień paproci (Stín kapradiny) 1988: Mág
Przypisy
Linki zewnętrzne
Petr Gajdošík: František Vláčil. Život a dílo (Camera obscura, 2018) Petr Gajdošík: František Vláčil. Život a dílo web Kosmas
Kategoria:Artyści Narodowi Czechosłowacji Kategoria:Czescy reżyserzy filmowi Kategoria:Czescy scenarzyści XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Czeskim Cieszynie Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Malvazinky w Pradze Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 1999