Rendering bazujący na fizyce (, PBR) – model cieniowania, którego celem jest stworzenie bardziej realistycznego oświetlenia otoczenia poprzez zamodelowanie interakcji światła z powierzchnią. W tym celu wykorzystuje się optykę i rzeczywiste właściwości materiałów. PBR nie jest jednolitym standardem, a zbiorem wytycznych.
Do zalet renderingu bazującego na fizyce należą:
ograniczenie „zgadywania” przez artystę parametrów materiałów, które sprawią, że tekstura będzie wyglądać realistycznie; materiały pasują do każdego otoczenia bez potrzeby dopasowywania ich, ułatwiają jednoczesne tworzenie przez wielu artystów spójnych i pasujących do siebie materiałów.
Na PBR składają się zazwyczaj:
(ang. specular reflection), rozproszona refrakcja (ang. diffuse refraction), zasada zachowania energii, równanie Fresnela (inaczej efekt Fresnela lub warunek Fresnela), przezroczystość i przezierność, metaliczność, mikropowierzchnie.
Model ten jest powszechnie używany w grach komputerowych powstałych po siódmej generacji gier komputerowych. Dostępny jest na silnikach gier takich jak: CryEngine, Decima, Fox Engine, Frostbite, Unity i Unreal Engine 4 oraz w programach do tworzenia trójwymiarowej grafiki i animacji takich jak: 3ds Max, Blender oraz Maya.
Zobacz też
renderowanie
Przypisy
Kategoria:Grafika komputerowa