Nikołaj Siemionowicz Gołowanow (, ur. w Moskwie, zm. 28 sierpnia 1953 tamże) – rosyjski i radziecki dyrygent, pianista, kompozytor, pedagog.
Życiorys W 1909 ukończył Szkołę Synodalną w Moskwie i został dyrygentem chóru synodalnego (1911–1915), z którym występował m.in. w Berlinie, Wiedniu i Warszawie (1913). W 1914 ukończył kompozycję u Michaiła Ippolitowa-Iwanowa i Siergieja Wasilenki w Konserwatorium Moskiewskim.
W 1915 zadebiutował jako dyrygent symfoniczny z orkiestrą moskiewskiego Teatru Bolszoj, z którym po 1919 współpracował przez długie lata jako pierwszy dyrygent i kierownik artystyczny. Propagował głównie współczesną muzykę radziecką, m.in. Szostakowicza, Prokofjewa, Chaczaturiana. Występował również jako pianista-akompaniator wspólnie z żoną, śpiewaczką Antoniną Nieżdanową.
Od 1907 zajmował się działalnością pedagogiczną. W latach 1925–1929 i 1943–1944 prowadził klasę orkiestracji w moskiewskim Konserwatorium. Komponował opery, symfonie, utwory fortepianowe i wokalne; opracował liczne pieśni ludowe.
Ludowy Artysta ZSRR (1948), czterokrotny laureat Nagrody Stalinowskiej (1946, 1949, 1950, 1951).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rosyjscy kompozytorzy Kategoria:Rosyjscy pianiści Kategoria:Ludowi Artyści ZSRR Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1953