Jan Markowski (ur. 17 września 1890 w Zatorze) – polski prokurator.
Życiorys W 1908 ukończył gimnazjum w Rzeszowie. Studia prawnicze odbył na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, następnie aż do wybuchu I wojny światowej pracował jako referent adwokacki na praktyce sądowej. W latach 1914–1922 brał czynny udział w wojnie światowej i polsko-bolszewickiej. 28 czerwca 1922 został mianowany podprokuratorem przy Sądzie Okręgowym w ŁodziDziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości Nr 16 z 15 sierpnia 1922 r. Ruch Służbowy, s. 292.. Od 24 maja 1929Ruch Służbowy. Dodatek do Dziennika Urzędowego Ministerstwa Sprawiedliwości Nr 18 z 13 sierpnia 1929 r. Sądy Okręgowe, s. 129. do 31 grudnia 1932 był prokuratorem Sądu Okręgowego w Łodzi. Od 1 stycznia 1933 do 12 kwietnia 1938 zajmował stanowisko prokuratora Sądu Apelacyjnego w Lublinie. Od 12 kwietnia 1938 prokurator Sądu Apelacyjnego w KatowicachDziennik Urzędowy Ministerstwa Sprawiedliwości Nr 5 z 16 maja 1938 r. Ruch służbowy, s. 81..
W 1937 prezes Zarządu Okręgu Wojewódzkiego LOPP w Lublinie.
Po II wojnie światowej prokurator Sądu Najwyższego, przewodniczący Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich w Katowicach.
Ordery i odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937) „za zasługi na polu pracy w sądownictwie”. Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 13 maja 1933 „za zasługi na polu obrony powietrznej i przeciwgazowej”., 10 sierpnia 1938) Złota Odznaka Honorowa Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie urodzeni w Zatorze (województwo małopolskie) Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką Honorową Ligi Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej I stopnia Kategoria:Prokuratorzy sądów apelacyjnych II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w XX wieku