Henryk Kintopf (ur. 28 lub 29 listopada 1896 w Warszawie, zm. ?) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, urzędnik samorządowy w II Rzeczypospolitej.
Życiorys Urodził się 28 lub 29Rocznik Oficerski 1928, Rocznik Oficerski Rezerw 1934. listopada 1896 w Warszawie jako syn Pauliny i Emila. Przed 1914 był członkiem Drużyny Strzeleckiej. Podczas I wojny światowej służył w Legionach Polskich i działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. 16 sierpnia 1916 został ranny pod Jeziornem. Był wówczas żołnierzem 2 kompanii III batalionu 1 pułku piechoty.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był oficerem 22 pułku piechoty w Siedlacach. W istocie od stycznia 1921 do listopada 1928 służył w Oddziale II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, przebywał na placówkach w Łotwie, Rosji i Estonii (tam kierował Placówką Wywiadowczą Rewal)Janusz Mierzwa Słownik biograficzny starostów Drugiej Rzeczypospolitej. Tom 2, wyd. LTW, Łomianki 2022, s. 130–131.. W 1928 był przydzielony do Biuro Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z dniem 1 grudnia 1931 został przydzielony z dyspozycji Prezesa Rady Ministrów do dyspozycji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych na okres sześciu miesięcy. Pozostawał wówczas w ewidencji 68 pułku piechoty we Wrześni. Z dniem 31 maja 1932 został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do 19 pułku piechoty we Lwowie. W 1934 był oficerem rezerwowym 30 pułku Strzelców Kaniowskich i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.
W czerwcu 1932 został mianowany radcą wojewódzkim w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie, delegowanym do Urzędu Wojewódzkiego w Warszawie. Od września 1932 do lutego 1935 pracował na tym stanowisku w Urzędzie Wojewódzkim w Kielcach. od lutego 1935 do sierpnia 1938 był starostą powiatu stolińskiego. We wrześniu 1938 został radcą w Oddziale Administracyjno-Prawnym Wydziału Ogólnego Urzędu Wojewódzkiego Poleskiego, 10 stycznia 1939 został przeniesiony do Wydziału Wojskowego tego Urzędu.
Zginął we wrześniu 1939.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (17 marca 1932) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie wywiadu i kontrwywiadu II Rzeczypospolitej Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Starostowie powiatowi II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Urzędnicy urzędów wojewódzkich II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1939 Kategoria:Żołnierze piechoty Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich