thumb|Kondygnacje budynku wolnostojącego Kondygnacja – część budynku zawarta między bezpośrednio nad sobą położonymi stropami.
W zależności od położenia kondygnacji można mówić o „parterze”, stanowiącym poziom, na którym znajduje się główne wejście, „piętrach”, czyli poziomach położonych powyżej parteru, oraz „piwnicy”, której powierzchnia podłogi leży niżej, niż powierzchnia gruntu otaczającego budynek. Ostatnie piętro położone bezpośrednio pod dachem spadzistym jest określane jako poddasze (względnie mansarda), zaś używana jako np. pomieszczenie mieszkalne lub handlowe płytka piwnica – jako „suterena”. W przypadku bardziej skomplikowanych układów przestrzennych (np. split levels) występują półpiętra, znajdujące się pomiędzy głównymi poziomami budynku. Jako półpiętro można określać też mezzanino. W mowie potocznej uznaje się często piętro za synonim kondygnacji.
Wysokość kondygnacji definiuje się poprzez wysokość między poziomem powierzchni podłogi danej kondygnacji a poziomem powierzchni podłogi kondygnacji leżącej powyżej. Różnica pomiędzy poziomem posadzki a wykończonym sufitem to „wysokość w świetle”. Kondygnacją powtarzalną jest taka, która nie różni się w sensie technicznym od innych kondygnacji w tej samej budowli.
Numeracja thumb|200px|Panel sterowania windy z numeracją pięter stosowaną w Polsce Kondygnacje nadziemne numeruje się począwszy od jedności, tj. 1, 2, 3 itd., zaś kondygnacje podziemne otrzymują numery −1, −2, −3 itd. 0 w numeracji nie występujePolska Norma PN-B-01025:2004.:
Tradycyjnie przyjęta praktyczna numeracja kondygnacji (np. na panelu windy) w Polsce i wielu innych krajach europejskich nakazuje jednak numerować piętro położone ponad parterem jako pierwsze. W krajach anglojęzycznych istnieją różniące się normy amerykańska i brytyjska. Wedle amerykańskiego zwyczaju first floor (czyli pierwsze piętro) oznacza parter, zaś wedle brytyjskiego pierwsze piętro. Analogiczne do amerykańskiego nazewnictwo używane jest w krajach byłego ZSRR oraz było stosowane w NRD.
Kondygnacja w polskich przepisach prawnych Terminologia związana z kondygnacjami jest zdefiniowana w polskich przepisach prawnych dotyczących budownictwa. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie () zawiera następujące definicje:
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Części budynku