Ekaterine Gabaszwili, gruz. ეკატერინე გაბაშვილი (ur. 16 czerwca 1851 w Gori, zm. 7 sierpnia 1938 w Achalkalaki) – gruzińska pisarka.
Biografia Ekaterine Tarchniszwili urodziła się 16 czerwca 1851 roku w Gori. Ojciec Rewaz Tarchniszwili (Tarkhan-Mouravi) był sekretarzem sądowym. Matka Sophie Bagrationi-Dawitaszwili zmarła, gdy przyszła pisarka miała pięć lat. W 1859 roku Jekaterina wyjechała do Tbilisi i uczyła się w niemieckiej szkole, a gdy miała 12 lat została przeniesiona do szkoły z internatem Madame Favor, gdzie otrzymała wykształcenie średnie. Z powodu braku pieniędzy nie mogła kontynuować nauki za granicą. Wróciła do domu i zaczęła uczyć bezpłatnie biedne dzieci. W 1871 roku przeniosła się do Tbilisi, wychodząc za mąż za Aleksandra Gabaszwiliego. Mieli 11 dzieci, siedmiu synów i cztery córki. Ekaterine wychowywała dzieci, prowadziła dom i pracowała społecznie.
W 1895 roku pisarka w swoim domu w Tbilisi zorganizowała szkołę dla kobiet, którą prowadziła przez 15 lat. Przyjmowała do niej również ubogie uczennice, które uiszczały dobrowolne datki. W 1890 roku była współzałożycielką pisma dla dzieci „Jejili”, które odegrało ważną rolę w rozwoju literatury młodzieżowej w Gruzji. W latach 1879–1927 była członkiem Towarzystwa upowszechniania czytania i pisania wśród Gruzinów, a od 1880 roku należała do jego zarządu.
Ekaterine Gabaszwili zmarła 7 sierpnia 1938 roku w Achalkalaki, w dystrykcie Kaspi. Została pochowana na cmentarzu Wake, po czym jej szczątki zostały przeniesione do panteonu dla pisarzy i osób publicznych Didube.
Twórczość Ekaterine Gabaszwili jako pierwsza wprowadziła do gruzińskiej literatury takie gatunki jak: opowiadanie, nowelę, miniaturę i obraz.
Glekhkatsobis azri sasoplo shkolazed (1870) Magdanas lurja (1890) Surati, Ghvinia gadaichekha (1890) Meurmis fikrebi(1891) Gamarjvebuli niko (1896) Soplis megobari (1911) Soplis mastsavlebeli (1918) Soplis mevakhsheni (1925) Romani didkhevashi (1881) Orena da quche (1883) Gurgenaulis babo (1890)
Adaptacja filmowa powieści W 1955 roku powieść Ekaterine Gabaszwili Magdanas lurja (Osiołek Magdany) została sfilmowana przez Tengiza Abuładze i Rezo Czcheidze. W 1956 roku film otrzymał nagrodę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes dla najlepszego filmu krótkometrażowego
Przypisy
Kategoria:Gruzińscy pisarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Gori Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1938