thumb mały mały Wilgotnica spinkowata, wilgotnica lejkowata (Hygrocybe cantharellus (Fr.) Murrill) – gatunek grzybów z rodziny wodnichowatych (Hygrophoraceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hygrophoraceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1838 r. Elias Fries, nadając mu nazwę Hygrophorus cantharellus. Obecną nazwę nadał mu w 1911 r. William Alphonso Murrill. Synonimy:
Polską nazwę podała Barbara Gumińska w 1997 r. dla synonimu Hygrocybe lepida. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów przy Polskim Towarzystwie Mykologicznym dla nazwy naukowej Hygrocybe cantharellus zarekomendowała nazwę wilgotnica spinkowata.
Morfologia Kapelusz Średnica 1–3 cm, u młodych okazów wypukły, u starszych płaski, lub na środku wklęsły, a nawet lejkowaty. Brzeg długo pozostaje podwinięty, u starszych okazów często karbowany. Powierzchnia sucha, naga, lub drobnołuseczkowata (zwłaszcza na środku). Barwa od żółtopomarańczowej do szkarłatnej. Blaszki W zarysie trójkątne, rzadkie, grube, różnej długości i silnie zbiegające na trzon. Mają barwę żółtą, miejscami pomarańczową, zazwyczaj nieco jaśniejszą od kapelusza. Trzon Wysokość 2–6 cm, grubość 0,2–0,3 cm, wysmukły, równowąski, lub zwężający się ku podstawie, kruchy, początkowo pełny, potem pusty. Powierzchnia sucha i gładka, o barwie żółto-pomarańczowoczerwonej, u podstawy żółtawa lub biaława. Miąższ Dość kruchy, o barwie od żółtej do czerwonopomarańczowej, w kapeluszu bardzo cienki, szczególnie przy brzegu. Bez wyraźnego zapachu, w smaku łagodny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 9–12 × 5–6 μm, elipsoidalne lub prawie cylindryczne, gładkie, w KOH bezbarwne, nieamyloidalne. Podstawki o długości 35–45 μm z 4 sterygmami. Brak cystyd. Strzępki w tramie blaszek równoległe. Wysyp zarodników biały. Gatunki podobne Często mylona jest z bardzo podobną wilgotnicą purpurową (Hygrocybe miniata). Różni się od niej jaśniejszym kolorem, zbiegającymi blaszkami, bardziej wysmukłym kształtem oraz suchą powierzchnią kapelusza.
Występowanie i siedlisko Wilgotnica lejkowata jest szeroko rozprzestrzeniona w Ameryce Północnej, Środkowej, w Europie i na Nowej Zelandii. Podano jej występowanie także w Korei, Japonii i na Wyspach Kanaryjskich. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski do 2003 r. podano 7 stanowisk. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – gatunek zagrożony wyginięciem. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Austrii, Czechach, Niemczech, Holandii.
Rośnie na ziemi w trawach, wśród mchów z rodzaju torfowiec i należących do gatunku sierpowiec zakrzywiony, szczególnie pod olchami. Owocniki wytwarza od sierpnia do listopada.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Wodnichowate