mały|Rok 1958 USA oprysk DDT przeciwko komarom malarycznym. Persystentność herbicydu – trwałość herbicydu w środowisku wyrażona długością okresu rozpadu na związki nieszkodliwe dla biocenozyJan Boczek, Nauka o szkodnikach roślin uprawnych, wyd. III poprawione i uzupełnione, SGGW, 1998, s. 415..
Przyczyna skażenia Źródłem persystentnych związków chloroorganicznych w środowisku naturalnym jest działalność człowieka świadoma np. produkcja i stosowanie pestycydów, rozpuszczalników, dielektryków, płynów hydraulicznych itp. jak i niezamierzona np. przy produkcji pulpy celulozowej, dezynfekcji wody chlorem, spalania odpadów itp.
Toksyczność Związki persystentne są bardzo niebezpieczne ze względu na swoją toksyczność i zjawisko biokumulacji w poszczególnych ogniwach łańcucha pokarmowego. Szczególnie narażony jest człowiek, ponieważ znajduje się na szczycie piramidy pokarmowej.
Związki persystentne ulegają przemianom abiotycznym: hydroliza, fotoliza, jak i biotycznym: biotransfromacja przez mikroorganizmy i przemiany w organizmach wyższychjednak przemiany tych związków są niezwykle powolne. Okres półtrwania związków halogenoorganicznych w organizmie człowieka sięga kilkunastu, nawet kilkudziesięciu latWoodruff T., Wolff M.S., Davis L.D., Hayward D.: Organochlorine Exposure Estimation in the Study of Cancer Etiology. Environ. Res., 1994 65, 132. Szacuje się, że po nagłym ustąpienia narażenia człowieka np. na PCB, ich stężenie w tkankach spadłoby poniżej granicy wykrywalności dopiero w szóstym pokoleniuThornton J.: The Product is the Poison. The Case for a Chlorine Phase-out. A Greenpace Raport. Greenpace USA, Washington 1991.
+Okres półtrwania wybranych związków chlorogranicznych u człowieka.związekt1/2 w latachDDT7α-,β-,γ-HCH6HCB5PCB1-15 (40)PBB122,3,7,8-TCDD5-10
Przypisy
Kategoria:Agrochemia Kategoria:Toksykologia