Fredrik Eirinssønn Villumstad (ur. 21 marca 1999 w Oslo) – norweski skoczek narciarski. Czterokrotny drużynowy medalista mistrzostw świata juniorów, w tym złoty w konkursie drużyn mieszanych z 2018. Medalista mistrzostw kraju.
Przebieg kariery W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych przez FIS zadebiutował w grudniu 2014 w Notodden, dwukrotnie zajmując miejsca w połowie piątej dziesiątki w rozegranych tam konkursach FIS Cupu. Rok później w tym samym miejscu wywalczył pierwsze w karierze punkty do klasyfikacji generalnej tego cyklu, dwukrotnie zajmując lokaty w trzeciej dziesiątce.
W styczniu 2017 w Garmisch-Partenkirchen zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, plasując się w piątej dziesiątce obu konkursów. W lutym tego samego roku wystąpił w Mistrzostwach Świata Juniorów 2017 w Park City. Indywidualnie był 11., w drużynie męskiej zajął 12. miejsce, a w rywalizacji zespołów mieszanych 4. lokatę.
W lutym 2018 w Kanderstegu wziął udział w Mistrzostwach Świata Juniorów 2018. W konkursie indywidualnym ponownie był 11., a w zmaganiach drużynowych stanął na podium – w zawodach męskich zdobywając brąz, a w rywalizacji mikstów złoto. 4 marca 2018 w Renie zajął 25. pozycję w zawodach Pucharu Kontynentalnego, zdobywając pierwsze w karierze punkty tego cyklu. W marcu 2018 na Vikersundbakken zadebiutował na skoczni mamuciej jako przedskoczek – wynikiem 204 metrów, uzyskanym podczas testów obiektu 15 marca, ustanowił swój nowy rekord życiowy.
Na przełomie czerwca i lipca 2018 doznał kontuzji pleców, która wykluczyła go z całego sezonu letniego 2018, a do treningów powrócił w grudniu 2018. Po przerwie w zawodach międzynarodowych rangi FIS po raz pierwszy wystąpił pod koniec stycznia 2019 w Lahti, gdzie wystartował w Mistrzostwach Świata Juniorów 2019 – indywidualnie był 15., a w obu konkursach drużynowych (zarówno mężczyzn, jak i zespołów mieszanych) sięgnął po srebrny medal. Pod koniec lutego 2019 w Brotterode po raz pierwszy zajął lokatę w czołowej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego (był 9.), a tydzień później, 3 marca 2019, w Renie pierwszy raz stanął na podium zawodów tego cyklu, plasując się na 2. lokacie. W tym samym miesiącu, w ramach Raw Air 2019, zadebiutował w Pucharze Świata – w Oslo został zdyskwalifikowany w kwalifikacjach, a 12 marca 2019 w Lillehammer po raz pierwszy wystąpił w konkursie głównym, zajmując 46. miejsce. Na zakończenie sezonu raz jeszcze stanął na podium Pucharu Kontynentalnego, zajmując 3. miejsce w Czajkowskim.
W lipcu 2019 zadebiutował w Letnim Grand Prix. W zawodach w Hinterzarten był 40. w konkursie indywidualnym i 5. w rywalizacji drużyn mieszanych. W sezonie 2019/2020 najwyżej klasyfikowany w Letnim Pucharze Kontynentalnym był na 10. miejscu, a w zimowej edycji cyklu – na 14. pozycji. W Pucharze Świata 2019/2020 bez powodzenia startował w kwalifikacjach do konkursów Raw Air 2020 w Oslo i Lillehammer. W sezonie 2020/2021 nie występował w cyklach międzynarodowych organizowanych przez FIS.
W ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2021 dwukrotnie stawał na podium: był 2. w Bischofshofen i zwyciężył w Oslo. Cały cykl ukończył na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej. 21 listopada 2021 zdobył pierwsze punkty Pucharu Świata, zajmując 21. pozycję w zawodach rozgrywanych w Niżnym Tagile. W dalszej części sezonu zimowego 2021/2022 dwukrotnie stawał na podium Pucharu Kontynentalnego (był 1. i 2. w lutym 2022 w Renie), a w Pucharze Świata jeszcze sześciokrotnie zdobył punkty. Najwyżej klasyfikowany w tym cyklu był w marcu 2022 w Oslo, na 9. miejscu, a w pozostałych punktowanych występach zajmował lokaty w trzeciej dziesiątce.
17 września 2022 zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 10. miejsce w Râșnovie, a dzień później na tej samej skoczni był 3. w konkursie drużyn mieszanych. W sezonie zimowym 2022/2023 raz zdobył punkty Pucharu Świata – w otwierającym cykl konkursie w Wiśle zajął 21. miejsce. Startował głównie w Pucharze Kontynentalnym, gdzie pięciokrotnie stawał na podium, w tym raz – w styczniu 2023 w Planicy – na najwyższym stopniu. Cały sezon 2022/2023 Pucharu Kontynentalnego ukończył na 2. pozycji w klasyfikacji generalnej z 881 punktami.
Trzykrotnie kończył konkursy Letniego Grand Prix 2023 w pierwszej dziesiątce. Najwyżej w cyklu sklasyfikowany był na 4. miejscu, które zajął 6 sierpnia w Szczyrku. W październiku 2023 zwyciężył w konkursie Letniego Pucharu Kontynentalnego w Lake Placid. Sezon zimowy 2023/2024 rozpoczął w Pucharze Świata, ale w pierwszych ośmiu konkursach cyklu nie zdobył punktów. W styczniu i lutym 2024 występował w Pucharze Kontynentalnym, dwukrotnie zajmując drugie miejsce. W marcu ponownie startował w Pucharze Świata, w siedmiu występach dwukrotnie punktując: w ramach Raw Air 2024 zajął 23. lokatę w Oslo i 29. w Trondheim.
14 sierpnia 2024 zajął 2. miejsce w zawodach Letniego Grand Prix w Courchevel. W konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2024 raz zajął 1. i dwukrotnie 3. pozycję. Cały cykl ukończył na 3. lokacie w klasyfikacji generalnej. Sezon zimowy 2024/2025 rozpoczął w Pucharze Świata, w którym w większości występów zdobywał punkty, najczęściej zajmując miejsca w trzeciej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany był na 9. pozycji, którą zajął 7 grudnia 2024 w Wiśle. Po Turnieju Czterech Skoczni stracił miejsce w składzie reprezentacji Norwegii na Puchar Świata i startował w Pucharze Kontynentalnym. W edycji 2024/2025 tego cyklu pięciokrotnie stanął na podium – raz na 1. (26 stycznia 2025 w Sapporo), raz na 2. i trzy razy na 3. lokacie. W marcu powrócił do startów w Pucharze Świata. Do końca sezonu najwyżej znalazł się na 24. miejscu. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2024/2025 ukończył na 34. pozycji ze 127 punktami.
W Letnim Grand Prix 2025 najwyżej sklasyfikowany był na 11. miejscu, w sierpniu w Courchevel. Podczas sezonu zimowego 2025/2026 nie startował w Pucharze Świata. W Pucharze Kontynentalnym 2025/2026 raz stanął na podium, zajmując 3. lokatę w Zhangjiakou 14 stycznia 2026.
Jest medalistą mistrzostw Norwegii w skokach narciarskich. Indywidualnie zdobył srebrny medal na skoczni dużej we wrześniu 2021. W drużynie męskiej, reprezentując okręg Akershus zdobył złoto latem 2016, 2020, 2022, 2023 i 2024, a także srebro zimą 2019 oraz latem 2021 i 2025. W drużynie mieszanej zdobył srebrny medal latem 2024
Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 2017 Park City–11. miejsce2018 Kandersteg–11. miejsce2019 Lahti–15. miejsce
Drużynowo 2017 Park City–12. miejsceSkład zespołu: Fredrik Villumstad, Erik Johannessen, Jesper Ødegaard i Marius Lindvik, 4. miejsce (drużyna mieszana)Skład zespołu: Silje Opseth, Marius Lindvik, Anna Odine Strøm i Fredrik Villumstad2018 Kandersteg–brązowy medalSkład zespołu: Fredrik Villumstad, Jesper Ødegaard, Thomas Aasen Markeng i Marius Lindvik, złoty medal (drużyna mieszana)Skład zespołu: Silje Opseth, Fredrik Villumstad, Anna Odine Strøm i Marius Lindvik2019 Lahti–srebrny medalSkład zespołu: Fredrik Villumstad, Anders Ladehaug, Sander Vossan Eriksen i Thomas Aasen Markeng, srebrny medal (drużyna mieszana)Skład zespołu: Ingebjørg Saglien Bråten, Fredrik Villumstad, Silje Opseth i Thomas Aasen Markeng
Starty F. Villumstada na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca11.1 lutego2017 Park CityUtah Olympic ParkK-90HS-100indywid.90,5 m89,5 m242,3 pkt20,9 pktViktor Polášek12.3 lutego2017 Park CityUtah Olympic ParkK-90HS-100druż.87,0 m–336,0 pkt (114,0 pkt)596,3 pktSłowenia4.5 lutego2017 Park CityUtah Olympic ParkK-90HS-100druż. miesz.90,0 m91,5 m837,2 pkt (234,1 pkt)88,1 pktSłowenia11.1 lutego2018 KanderstegLötschberg-SchanzeK-95HS-106indywid.99,0 m95,0 m249,3 pkt42,1 pktMarius Lindvik3.3 lutego2018 KanderstegLötschberg-SchanzeK-95HS-106druż.101,0 m102,0 m1037,0 pkt (258,4 pkt)31,5 pktNiemcy1.4 lutego2018 KanderstegLötschberg-SchanzeK-95HS-106druż. miesz.95,0 m98,0 m869,3 pkt (215,6 pkt)–15.24 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.88,5 m91,0 m222,6 pkt29,5 pktThomas Aasen Markeng2.26 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż.91,0 m95,5 m976,8 pkt (253,3 pkt)2,9 pktNiemcy2.28 stycznia2019 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż. miesz.90,5 m98,0 m979,6 pkt (258,1 pkt)4,8 pktRosja
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej SezonMiejsce2021/202242.2022/202370.2023/202458.2024/202534.
Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata