Włodzimierz Roniewicz (ur. 3 lutego 1893 w Krakowie, zm. 29 kwietnia 1956 tamże) – polski inżynier lądowo-wodny, profesor nauk technicznych, profesor i prorektor Politechniki Krakowskiej.

Życiorys 7 czerwca 1910 złożył egzamin dojrzałości w II szkole realnej w Krakowie. Odbył studia na Wydziale Inżynierii Politechniki Wiedeńskiej i w lutym 1915 otrzymał absolutorium. Podczas I wojny światowej został powołany do c. i k. armii (w latach 1916–1918 przebywał w niewoli rosyjskiej), a od 1918 w Wojsku Polskim. 5 listopada 1921 na Wydziale Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej zdał egzamin dyplomowy inżynierski. Od tego roku był pracownikiem naukowym w Katedrze Budownictwa Wodnego Politechniki Lwowskiej (jako asystent, adiunkt, docent, zastępca profesora), uzyskał tytuł naukowy doktora w 1933. Został kierownikiem katedry w 1937, a w 1940 mianowany profesorem. Od 1926 do 1928 pełnił funkcję redaktora naczelnego „Czasopisma Technicznego”. Został awansowany na stopień podporucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 lipca 1925. W 1934 jako rezerwy był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr VI jako oficer pospolitego ruszenia i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto.

Po zakończeniu II wojny światowej krótkotrwale od lipca do października 1945 był p.o. dziekana Wydziału Inżynieryjno-Budowlanego Politechniki Śląskiej. Od 1945 p.o., od 1 września 1952 do 1 stycznia 1953 etatowy kierownik Katedry Nauk Inżynieryjnych Wydziału Budownictwa PŚ. W 1945 został zastępcą profesora i kierownikiem Katedry Budownictwa Wodnego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Od 1947 do 1952 był dziekanem Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej AG. Później został kierownikiem Katedry Regulacji Rzek i Budowy Kanałów na utworzonej Politechnice Krakowskiej.

Zajmował się hydrauliką, mechaniką gruntów, projektował urządzenia melioracyjne, obwałowania Wisły. thumb|Grób prof. Włodzimierza Roniewicza na cmentarzu Rakowickim w Krakowie Zmarł w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera XXXVIII-zach-4).

Publikacje Wpływ drenowania na rozkład wilgoci w gruncie (1933). Melioracyjna Stacja Doświadczalna w Marcallo pod Mediolanem. Sprawozdanie z wycieczki naukowej studentów Wydz. Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej (1938). Bagna pontyńskie (1938). Hydraulika. Cz. 1 (1948).

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (30 września 1952) „za zasługi położone w pracy naukowej i dydaktyczno-wychowawczej”. Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie: 1937, 11 lipca 1948 „za zasługi na polu pracy zawodowej i społecznej”.) Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/165 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Politechniki Lwowskiej Kategoria:Absolwenci szkół średnich w Krakowie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w Wiedniu Kategoria:Jeńcy w niewoli rosyjskiej podczas I wojny światowej Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Lwowskiej Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Podporucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy inżynierowie melioranci Kategoria:Prorektorzy Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1956