Kamienica Siebeneicherowska – zabytkowa kamienica znajdująca się w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto przy ulicy Grodzkiej 7, na Starym Mieście.
Historia kamienicy Pierwszy murowany, parterowy, jednotraktowy budynek został wzniesiony w tym miejscu w XIV wieku. Z tego okresu zachował się belkowany strop. W I połowie XV wieku został nadbudowany o pierwsze piętro i rozbudowany o tylny trakt. W II połowie XV wieku nadbudowano drugie piętro. W połowie XVI wieku Mateusz Siebeneicher założył w kamienicy oficynę drukarską. Jego syn Jakub rozwinął działalność, otwierając w 1593 także księgarnię. Po śmierci Jakuba w 1604 zakładem zarządzała przez sześć lat wdowa po nim, Anna Siebeneicherowa, a następnie przeszedł on na własność Stanisława GermańskiegoDrukarz jak dąb – Blog Biblioteki Jagiellońskiej. W II połowie XVII wieku kamienica została nadbudowana o trzecie piętro i gruntownie przebudowana. W I połowie XIX wieku z polecenia Władysława Mączyńskiego wnętrza budynku otrzymały wystrój klasycystyczny. Z tego czasu pochodzą malowidła ścienne na I piętrze, przedstawiające m.in. port morski i port skalisty z wodospadem, oglądane przez loggię kolumnową. Kamienica ucierpiała podczas wielkiego pożaru Krakowa w 1850, kiedy całkowicie spłonęło ostatnie piętro. Odbudowę zakończono w 1876. W latach 80. XX wieku kamienica przeszła generalny remontUlica Grodzka – Przewodnik KrakówGminna ewidencja zabytków Krakowa.
10 maja 1976 kamienica wraz z oficyną zachodnią i podworcem została wpisana do rejestru zabytków. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków.
Przypisy
Kategoria:Zabytkowe kamienice przy ulicy Grodzkiej w Krakowie Kategoria:Obiekty w Krakowie wpisane do gminnej ewidencji zabytków Kategoria:Dzielnica I Stare Miasto