I symfonia G-dur – utwór instrumentalny, skomponowany przez Lukasa Fossa w 1944.
Kompozycja jest pierwszą młodzieńczą symfonią Fossa, napisaną krótko po ukończeniu przez niego studiów w Curtis Institute of Music oraz w Berkshire Music Center w Tanglewood, gdy wciąż jeszcze pozostawał pod wpływem neoklasycystycznych idei zaszczepionych mu przez wykładowców. Jest przepełnionym energią i optymizmem utworem stanowiącym kwintesencję Wielkiej Symfonii Amerykańskiej, w pełni konkurencyjnym wobec dzieł Coplanda i Bernsteina.
Premiera Światowa prapremiera symfonii miała miejsce w Pittsburghu między 9 a 11 lutego 1945, w wykonaniu Pittsburgh Symphony Orchestra pod dyrekcją byłego wykładowcy Fossa z Curtis Institute – Fritza Reinera.
Budowa i charakterystyka utworu Symfonia jest kompozycją w pełni tonalną, konserwatywną harmonicznie i tradycyjnie zorkiestrowaną. W obszarze melodycznym dominują instrument dęty (zarówno drewniane, jak i blaszane), które anonsują temat w każdej jej części. Bardzo prostym i eleganckim zarazem zabiegiem jest dosłowne powtórzenie elementów melodycznych w pierwszej i finałowej części utworu.
Symfonia składa się z czterech części: I Andantino un poco Allegretto II Adagio III Scherzo: Vivace IV Andantino Allegro
Instrumentarium 3 flety, w tym 2 flety piccolo 2 oboje 3 klarnety, w tym klarnet basowy 3 fagoty, w tym kontrafagot 4 waltornie 3 trąbki 3 puzony, w tym 1 puzon basowy kotły 3 perkusje harfa fortepian instrumenty smyczkowe: I skrzypce II skrzypce altówki wiolonczele kontrabasy
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Symfonie Lukasa Fossa