Willa rodziny Fränkel – zabytkowa willa przy ul. Kościuszki 1A w Prudniku. Obecnie siedziba Prudnickiego Ośrodka Kultury.
Historia mały|Willa z jej mieszkańcami od ogrodu (1900) Willa została wzniesiona w 1883 dla Hermanna Fränkla – syna Samuela, współudziałowca rodzinnej firmy włókienniczej S. Fränkel (późniejszy „Frotex”). Na początku XX wieku przeprowadzono pierwszą przebudowę obiektu. W latach 20. XX wieku w arkadach loggii dodano metalowe, angielskie okna.
Po II wojnie światowej i przejęciu Prudnika przez administrację polską, w willi mieściły się różne instytucje. Początkowo stanowiła siedzibę starosty powiatu prudnickiego, a następnie działało w niej przedszkole. W latach 50. i 60. XX wieku w willi odbywały się pobory do wojska.
Właścicielem willi zostały Zakłady Przemysłu Bawełnianego „Frotex”. Od tej pory nazywana była Domem Włókniarza. W sali reprezentacyjnyj urządzono kawiarnię, na drugim piętrze ulokowano Zakładową Izbę Tradycji i Perspektyw oraz Zakładowy Klub Techniki i Racjonalizacji, w urządzonej sali wykładowej prowadzono szkolenia. Na piętrze mieściła się świetlica dla dzieci pracowników zakładu. Swoją siedzibę w budynku miał także należący do „Frotexu” klub sportowy Pogoń Prudnik. Pozostałe pomieszczenia przeznaczono na działalność kulturalną.
W latach 60. i 70. XX wieku przeprowadzono kolejny remont budynku. Wymieniono część stropów na żelbetowe, a także zmieniono drewnianą więźbę dachową na żelbetową. Zdemontowano taras, schody i pergola od strony ogrodu, a także wykusz w kształcie wieży obronnej w południowo-zachodnim rogu willi. W latach 70. XX wieku kierownikiem Domu Włókniarza był Henryk Sobczak, a następnie Irena Trojnar. W budynku ulokowano Zakładowe Koło Kultury, zajmujące się organizacją imprez kulturalnych, np. spotkania z cyklu Dzień dobry, co słychać? Odbywały się tu także spotkania z popularnymi wówczas polskimi aktorami w ramach Dyskusyjnego Klubu Filmowego. Pierwszym gościem DKF-u był Jerzy Stuhr, który objął klub symbolicznym patronatem.
„Frotex” był właścicielem willi do 2006, kiedy obiekt za długi przejęła gmina Prudnik. Samorząd postanowił poddać willę generalnemu remontowi. Prace konserwatorskie i budowlane rozpoczęły się na początku 2010. Stwierdzono podczas nich obecność oryginalnych stuików, polichromii i złoceń na stropach, oryginalnych mazerunków pod warstwami przemalowań olejnych. Wyremontowany obiekt oddano do użytku 5 listopada 2011. Stanowi siedzibę Prudnickiego Ośrodka Kultury.
W 2012 willa została wyróżniona w ogólnopolskim konkursie „Zabytek Zadbany” organizowanym przez Narodowy Instytut Dziedzictwa w kategorii „Rewaloryzacja przestrzeni kulturowej i krajobrazu w tym założenia dworskie i pałacowe”. Od 2014 w ogrodzie willi corocznie w pierwszy weekend sierpnia odbywa się Międzynarodowy Festiwal Jazzowy. 19 października 2018 na terenie willi kręcone były sceny do filmu „Brigitte Bardot cudowna” w reżyserii Lecha Majewskiego. W 2023 willa wystąpiła w filmie W szachu. Ostatnia rozgrywka.
Architektura Willa została wybudowana w stylu klasycystycznym. W budynku tym znajduje się wiele bogato zdobionych wnętrz. Jest to jedna z najkosztowniejszych XIX-wiecznych willi na terenie Polski.
Prowadzi do niej półokrągły podjazd. Od południa znajduje się ogród. Powstała na planie prostokąta, z ryzalitami, ma cztery kondygnacje i przykryta jest czterospadowym dachem. Została wzniesiona z cegły. Jej elewacje są otynkowane, ozdobione boniowaniem i sztukateriami. W arkadach wstawione są okna angielskie.
We wnętrzu willi pomieszczenia są rozlokowane wokół reprezentacyjnego westybulu. Na klatce schodowej znajduje się fresk Eugena Hanetzoga z 1886 przedstawiający scenę biblijną (Wj 2,4-6) „Znalezienia Mojżesza” wraz z fontanną z figurą żony Hermanna Fränkla – Flora Alexander. W środku znajduje się również bogato zdobiony kominek, secesyjna fontanna oraz duży świetlik. Symbolizują one trzy żywioły: ogień, wodę i powietrze. W latach 2010–2011 urządzona została sala widowiskowa z tapetą wzorowaną na jej XIX-wiecznym oryginale, sala kameralna i galeria na poddaszu. Z willi możliwy jest dostęp do części piwnic zburzonego klasztoru kapucynów. Są one udostępniane dla zwiedzających.
Do rejestru zabytków pod numerem B/658 z 28.12.1976 wpisane jest metalowe ogrodzenie z końcówki XIX wieku.
Galeria i wnętrze
Zobacz też Fränklowie i Pinkusowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zabytki nieruchome w Prudniku rodziny Fränkel Kategoria:Architektura klasycystyczna w województwie opolskim