Zgromadzenie Najświętszego Serca Jezusa (Sacré Coeur), RSCJ (Religiosa Sanctissimi Cordis Jesu łac.) – żeński zakon katolicki założony w Paryżu w 1800 roku przez św. Magdalenę Zofię Barat (Madeleine-Sophie Barat). Około 2400 sióstr z tego zgromadzenia posługuje w 41 krajach świataOficjalna strona polskiej prowincji Zgromadzenia.

Historia mały|left|Św. Magdalena Zofia Barat mały|left|Św. Róża Filipina Duchesne mały|Konstytucja Zgromadzenia Pod wpływem kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa, zatwierdzonego w 1765 r. przez papieża Klemensa XII, św. Magdalena Zofia Barat wraz z 3 współsiostrami poświęciły się Najświętszemu Sercu Jezusa i złożyły ślub czystości 21 listopada 1800 r. w Paryżu. W następnym roku w Amiens stworzyły one pierwszy klasztor i pierwszą szkołę Zgromadzenia, a w grudniu 1815 r. wspólnota złożona z 5 domów przyjęła ostateczną wersję Konstytucji Zgromadzenia, która została zatwierdzona 22 grudnia 1826 r. przez papieża Leona XII.

W 1818 r. św. Róża Filipina Duchesne (Rose-Philippine Duchesne), misjonarka Indian, założyła pierwszy dom Zgromadzenia w Stanach Zjednoczonych w stanie Luizjana, a w 1828 r. powstały dwa domy zakonne w Rzymie. Na ziemiach polskich pierwszy dom Zgromadzenia powstał w 1843 r. we Lwowie, a w 1857 r. powstał dom zakonny w Poznaniu (ufundowany przez Dezyderego Chłapowskiego).

Gdy św. Magdalena Zofia Barat zmarła 25 maja 1865 r., założone przez nią Zgromadzenie liczyło już 88 domów z ok. 3500 sióstr zakonnych pracujących w 15 krajach Europy, Afryki, Ameryki Północnej i Południowej. Ich 84 domy posiadały pensjonaty (w których wychowywało się ok. 3700 dziewcząt), a 74 domy prowadziły szkoły dla ubogich (ok. 5700 dzieci). Założycielka Zgromadzenia została beatyfikowana w 1908 r., a kanonizowana w 1925 r., zaś św. Róża Filipina Duchesne została beatyfikowana w 1940 r., a kanonizowana w 1988 r.

W 1982 r. opracowano nowe Konstytucje, dostosowane do postanowień Soboru Watykańskiego II, które Stolica Apostolska zatwierdziła w 1987 r. Obecnie Zgromadzenie ma swój dom generalny w Rzymie i działa w 41 krajach.

Działalność Siostry ze Zgromadzenia Najświętszego Serca Jezusa są "szczególnie wezwane do pracy z dziećmi, z młodzieżą oraz z tymi, którzy są na marginesie społeczeństwa". Prowadzą działalność edukacyjną i wychowawczą (szkoły, przedszkola, akademiki dla studentek), psychologiczno-terapeutyczną, duszpasterską w parafiach, misyjną, prowadzą ośrodki rekolekcyjne (np. w Pobiedziskach k. Poznania). Pomagają także osobom chorym, uzależnionym, bezdomnym i w inny sposób zagrożonym wykluczeniem ze społeczeństwa.

Domy polskiej prowincji zgromadzenia Domy polskiej prowincji sióstr Sacré Cœur na ziemiach polskich w kolejności chronologicznej: Lwów (1843–1946) – Klasztor Sióstr Sacré Coeur we Lwowie Poznań (1857–1873, przeniesiony do Smíchova w Czechach w 1872–1919, z powrotem w Poznaniu 1919–1921, potem od 1933) Tarnów–Zbylitowska Góra (od 1901) – Klasztor Sióstr Sacré Coeur w Zbylitowskiej Górze Polska Wieś–Pobiedziska k. Poznania (1921-2022) – Klasztor Sióstr Sacré Coeur w Pobiedziskach Warszawa–Grabów (od 1938) Tęgoborze (1971–1992) Sosnowiec–Niwka (1973–2005) Warszawa–Ursynów, Parafia Wniebowstąpienia Pańskiego (1981–1984) Warszawa–Ursynów, Parafia św. Tomasza Apostoła (1987-2023) Marki k. Warszawy (od 1989) Moskwa (1991-2017) Gdynia (od 1992) Warszawa–Pyry (od 1995) Zakopane (od 1995) Warszawa, ul. Rumby (od 2010)

Zobacz też

Serce Jezusa

Linki zewnętrzne 90-lecie liceum i gimnazjum Sacré Coeur w Pobiedziskach Network of Sacred Heart schools Rekolekcje u Sióstr Sacré Coeur The Catholic Encyclopedia: Ven. Madeleine-Sophie Barat

Przypisy

Kategoria:Zgromadzenie Najświętszego Serca Jezusa (Sacré Coeur)