thumb|Mapa prowincji Nowa Irlandia. Wyspy Świętego Macieja w lewym górnym rogu Wyspy Świętego Macieja (do 2020 polska nazwa brzmiała Wyspy Świętego Mateusza; ) – grupa około 10 wysp wulkanicznych położonych na północ od Nowej Brytanii, w Archipelagu Bismarcka. Administracyjnie są częścią prowincji Nowa Irlandia w Papui-Nowej Gwinei. Największą i położoną najbardziej na północ wyspą jest Mussau o powierzchni 414 km². Emirau leży na południowy wschód, a Eloaua na południe od Mussau.
W 2011 wyspy te liczyły 4210 mieszkańców.
. 25 lutego 1699 dotarł do nich brytyjski żeglarz William Dampier, przydając wyspom jako patrona św. Macieja. W latach 1885–1899 należały do tzw. Niemieckiego Obszaru Ochronnego (), a od 1899 do 1914 do niemieckiej kolonii Nowej Gwinei Niemieckiej.
1 kwietnia 1901 na Mussau, wskutek ataku tubylców, zginął , organizator i sponsor tzw. (), wraz z trzema towarzyszami. Nie zostało ostatecznie wyjaśnione, czy jeden z jego towarzyszy padł ofiarą kanibalizmu. Reakcją na śmierć Bruno Menckego i jego towarzyszy była krwawa masakra dokonana latem 1901 na mieszkańcach Mussau przez członków „karnej ekspedycji”, złożonej z oddziału policji i oddziału desantowego z krążownika , pod dowództwem kapitana .
W 1914 wyspy zostały zdobyte przez oddziały australijskie i po I wojnie światowej trafiły jako mandat Ligi Narodów pod administrację Australii. Od 1975 są częścią niezależnego państwa Papui-Nowej Gwinei.
Wyspy świętego Macieja zostały zakwalifikowane przez BirdLife International jako obszar ochrony ptaków dla gatunków endemicznych (, EBA). Miejscowym podgatunkiem karłówki żółtobrzuchej jest Micropsitta meeki proxima, zamieszkująca wyłącznie Mussau i Emirau. Monareczka białogrzbieta (Monarcha menckei) i (Rhipidura matthiae) są również endemitami i także zostały określone jako gatunki bliskie zagrożenia.
Przypisy
Kategoria:Wyspy Archipelagu Bismarcka Kategoria:Archipelagi Oceanu Spokojnego