Niewydolność maciczno-łożyskowa – zjawisko zachodzące w czasie ciąży, w organizmie kobiety, polegające na zaburzeniach w procesie dostarczania krwi, tym samym do zaburzenia ilości tlenu dostarczanego do płodu. Najczęściej jest to efekt schorzeń ciężarnej takich jak: cukrzyca, nadciśnienie, choroby nerek czy stan przedrzucawkowy, rzadziej spowodowana jest aberracjami chromosomowymi u płodu.
Objawy niewydolności łożyska Obniżenie napięcia mięśnia macicy Zmniejszenie ilości ruchów płodu Opóźnienie rozwoju płodu Zmniejszenie rozmiaru brzucha Krwawienie z pochwy
Diagnostyka niewydolności maciczno-łożyskowej W diagnostyce niewydolności maciczno-łożyskowej, w położnictwie korzysta się głównie z dwóch podstawowych metod – USG oraz Doppler USG. Podczas tych badań szacuje się aktywność ruchową płodu, stan łożyska, wielkość płodu oraz ilość płynu owodniowego.
Leczenie niewydolności maciczno-łożyskowej Nie ma całkowicie skutecznej metody leczenia niewydolności łożyska. Głównym celem interwencji medycznych, w tym przypadku, jest zmniejszenie skutków podstawowej patologii ciąży.
W tym celu stosuje się następujące grupy leków: środki rozszerzające naczynia, które poprawiają mikrokrążenie, eliminują niedotlenienie w tkankach płodu i zapobiegają dalszym niekorzystnym zmianom w łożysku (Curantil), leki, które aktywują metabolizm w tkankach (Aktovegin, kwas askorbinowy, witamina E, Troxevasin) leki, które obniżają ton macicy (Hynipral, siarczan magnezu, NO-SPA)
Powikłania niewydolności maciczno-łożyskowej: Do powikłań niewydolności maciczno-łożyskowej należy: przedwczesne oddzielenie łożyska; opóźnienie wzrostu i rozwoju płodu; przedłużone niedotlenienie płodu, co może prowadzić do zmniejszenia przepływu krwi w mózgu płodu; powstanie zespołu policystycznych nerek; spowolnienie rozwoju kości; śmierć płodu przed narodzeniem lub wkrótce po urodzeniu.
Przypisy
Kategoria:Położnictwo