Anna Banti, właśc. Lucia Lopresti (ur. 27 czerwca 1895 we Florencji, zm. 2 września 1985 w Massie) – włoska pisarka, historyczka sztuki oraz tłumaczka.
Anna Banti zajmowała się krytyką artystyczną, literaturą piękną, tłumaczeniami oraz pracami popularnonaukowymi. Opracowała kilka monografii z historii sztuki (przykładowo o Lorenzo Lotto, Velazquezie czy Monecie), pisała opowiadania i powieści historyczne, tłumaczyła na włoski z angielskiego i z francuskiego (na przykład: Wolf; Alain-Fournier; Colette; Austin; Dafoe), była autorką wielu esejów dotyczących literatury. Światową sławę przyniosła jej powieść Artemisia o malarce Artemizji Gentileschi.
W 1919 ukończyła studia literackie na Sapienzy. Prywatnie była żoną historyka sztuki Roberto Longhiego, razem z nim wydawała czasopismo Paragone. 11 lat po jego śmierci wydała autobiograficzną książkę Un grido lacerante, której główna bohaterka, Agnese Lanzi, uchodząca za alter ego autorki, sfrustrowana historyczka sztuki, żyjąca w cieniu sławnego męża, zostawia historię sztuki dla literatury oraz pisze pod pseudonimem, żeby móc realizować swoje ambicje zawodowe.
Powieści Itinerario di Paolina, Rzym, 1937 Sette lune, Mediolan, 1941 Artemisia, Florencja, 1947 Il bastardo, Florencja, 1953; La casa piccola, Mediolan, 1961 Le mosche d’oro, Mediolan, 1962 Noi credevamo, Mediolan, 1967 La camicia bruciata, Mediolan, 1973 Un grido lacerante, Mediolan, 1981
Nagrody Nagroda Bagutta w 1972 Nagroda Feltrinelli w 1981
Odznaczenia Kawaler Krzyża Wielkiego Orderu Zasługi Republiki Włoskiej
Przypisy
Kategoria:Włoscy pisarze Kategoria:Ludzie urodzeni we Florencji Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1985 Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Włoskiej Kategoria:Tłumacze z języka angielskiego na włoski