Jaskinia Świętej Barbary – jaskinia na Płaskowyżu Suchedniowskim w woj. świętokrzyskim. Ma cztery otwory wejściowe położone w Krynkach, w północnym zboczu wąwozu nad Zbiornikiem Brody Iłżeckie, na wysokości 210 m n.p.m. Długość jaskini wynosi 18 metrów, a jej deniwelacja 2 metry. Jest drugą pod względem długości jaskinią w piaskowcach regionu świętokrzyskiego.
Jaskinia znajduje się na terenie Rezerwatu przyrody Skały w Krynkach i nie jest udostępniona do turystycznego zwiedzania.lewo|mały|Skały w Krynkach Opis jaskini
Jaskinia znajduje się w dolnej części ściany skalnej wąwozu rozcinającego zbocze doliny. Jej znaczną część stanowi nisza pod okapem i blokiem skalnym, połączona z powierzchnią trzema otworami. Z niszy tej prowadzi w głąb masywu niski korytarz częściowo wypełniony piaskiem, który głębiej (po około 2 m) nieco się rozszerza i rozdziela na kilka szczelin. Jedna ze szczelin biegnie do czwartego otworu. System szczelin powstał w rezultacie wietrzenia i przypuszczalnie wodnej erozji rozwijających się w dolnej części progu skalnego, a następnie zasypania części powstałych pustek przez piaski zwietrzelinowe oraz aluwia. Przyroda W jaskini brak jest nacieków. Ściany są suche, nie ma na nich roślinności.
Historia odkryć Jaskinia była znana od dawna. Jej plan i opis sporządzili J. Gubała, A. Kasza i J. Urban w 1996 roku.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie świętokrzyskie