Elektrownia Bullendale w Nowej Zelandii – najstarsza elektrownia wodna, która powstała w 1886 roku na potrzeby kopalni złota w regionie Otago.
Historia Bullendale lub The Reefs, było miastem górników złota, zlokalizowanym w pobliżu kopalni Phoenix w Skippers Creek. Powstało w latach sześćdziesiątych XIX wieku, a do roku 1896 miało 107 mieszkańców. W 1889 roku cały teren miasta należał do Phoenix Mining Company, której właścicielem był George Bullen i po nim miastu nadano nazwę.
Kopalnia złota Phoenix w Bullendale jako pierwsza korzystała z energii elektrycznej, budując własną elektrownię wodną, która powstała w 1886 rokuPhoenix gold mine, Bullendale online Dostęp 5.12.2017. Cały sprzęt hydrotechniczny dostarczono do elektrowni przy pomocy kolejki wąskotorowej ułożonej w wąwozie. W pierwszej elektrowni woda spływała w dół rurami przymocowanymi do ściany 60 metrowego klifu i napędzała dwie turbiny Peltona znajdujące się na doleBullendale hydro mine online Dostęp 5.12.2017. Zasilały one dwie prądnice firmy BrushP. Petchey Gold and Electricity. Archaeological Survey of Bullendale, Otagoonline Dostęp 8.12.2017. Energia elektryczna następnie była przesyłana przewodem miedzianym 8 mm zawieszonym na słupach do akumulatora w odległym o 3 km Bullendale. Była to pierwsza linia przesyłowa energii elektrycznej w Nowej Zelandii.
Bullendale ma znaczenie międzynarodowe, ponieważ jest to jeden z najstarszych zachowanych obiektów hydroelektrycznych na świecie.
Kopalnia pracowała do 1901 roku, a w 1907 została ostatecznie zamknięta. Podczas pierwszej wojny światowej żelazne elementy zostały zdemontowane i z całego miasteczka pozostały tylko dwie chatyBullendale Hut online Dostęp 5.12.2017.
Rekonstrukcja elektrowni Po zamknięciu kopalni nie usunięto znacznej części ciężkiego sprzętu. Najważniejsze jest to, że oryginalna turbina i silnik elektryczny z 1885 pozostały na miejscu. Nie są one kompletne, brakuje elementów wykonanych z miedziThe Industrial Archaeology of Power: The gold mining industry's search for power and the development of early hydro-electric generation in New Zealand online Dostęp 8.12.2017.
W 1984 roku powołano komitet "Centennial Generation Generation", który podjął decyzję o rekonstrukcji głównych elementów na miejscu. Prace rekonstrukcyjne w tym miejscu wykonano w 1986 roku. Główne elementy prądnic zostały przeniesione na rekonstrukcję drewnianego szkieletu. W 1996 roku zostały przeprowadzone badania archeologiczne, podczas których znaleziono fragmenty budynku, w którym mieściły się prądnice. Opisano wtedy szczegółowo jak wyglądała kopalnia i odkryto, że zachował się oryginalny silnik elektryczny. Znajduje się on niedaleko wejścia do kopalni.
Przypisy
Bibliografia P.G. Petchey Gold and electricity Archaeological survey of Bullendale, Otago cz.1 cz.2 2006 P.G. Petchey The Industrial Archaeology of Power: The gold mining industry’s search for power and the development of early hydro-electric generation in New Zealand 2013
Kategoria:Energetyka w Nowej Zelandii