mały|Korona Tudorów na portrecie Karola I Stuarta autorstwa Daniëla Mijtensa, 1631 Korona Tudorów (znana również jako korona Henryka VIII) – korona imperialna i państwowa, używana przez monarchów Anglii i Wielkiej Brytanii od czasów Henryka VIII do angielskiej wojny Domowej w 1649 roku. Została opisana przez historyka sztuki sir Roya Stronga jako „arcydzieło wczesnej sztuki jubilerskiej Tudorów”, a jego forma została porównana do korony Świętego Cesarstwa Rzymskiego.
Opis Data produkcji jest nieznana, ale Henryk VII lub jego syn i następca, Henryk VIII, prawdopodobnie zamówili koronę. Po raz pierwszy udokumentowaną na piśmie w inwentarzu klejnotów Henryka VIII z 1521 roku, nazywając koronę „koroną królewską”. Bardziej wyszukana niż jej średniowieczna poprzedniczka, początkowo miała dwa łuki, pięć krzyży kawalerskich i pięć Fleur-de-Lis, i została ozdobiona szmaragdami, szafirami, rubinami, perłami, diamentami i w swoim czasie Rubinem Czarnego KsięciaRubin Czarnego Księcia znajdował się na szczycie łuków i zwieńczony krzyżem. (duży spinel). W środkowych płatkach Fleur-de-Lis widniały obrazy Chrystusa, Najświętszej Maryi Panny i Świętego Jerzego, co wiązało się z pragnieniem Henryka VIII zapewnienia sobie pozycji głowy nowego Kościoła Anglikańskiego. Korona została wymieniona ponownie w latach 1532, 1550, 1574 i 1597.
Przeznaczenie Po śmierci Elżbiety I i końcu dynastii Tudorów, Stuartowie doszli do władzy w Anglii. Obaj Jakub I i Karol I, jak wiadomo nosili tę koronę. Po zniesieniu monarchii i egzekucji Karola I w 1649 r. Korona Tudorów została rozebrana, a jej cenne części sprzedano za 1100 funtów. Według spisu sporządzonego ze sprzedaży dóbr królewskich korona ważyła 3,3 kg (7 funtów, 6 uncji).
Wykorzystanie w heraldyce Od 1902 do 1953 roku, stylizowany wizerunek korony był używany w herbach, emblematach, logotypach i różnych innych insygniach na całym terytorium Imperium brytyjskiego aby symbolizować Koronę i królewski autorytet monarchy.
Replika W 2012 roku na podstawie badań przeprowadzonych przez Historic Royal Palaces, została wykonana dokładna kopia korony przez emerytowanego królewskiego jubilera Harry'ego Collinsa, używając autentycznych technik obróbki metali Tudorów i 344 pereł i kamieni szlachetnych. Można ją oglądać jako część wystawy w Kaplicy Królewskiej w Pałacu Hampton Court.
W literaturze Sherlock Holmes odnajduje utraconą koronę w Rytuale Musgrave napisaną przez sir Arthura Conan Doyle’a, opublikowanym w czasopiśmie „The Strand” w 1893 roku.
Zobacz też Cesarska Korona Klejnoty królewskie Wielkiej Brytanii
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne The making of Henry VIII’s Crown filmy historyczne pałace Królewskie Pobierz cyfrowy model 3D ze strony thingiverse
Kategoria:Korony Kategoria:Tudorowie Kategoria:Klejnoty królewskie Wielkiej Brytanii