Bernhard Laum (ur. 12 kwietnia 1884 w Velen, zm. 22 października 1974 w Marburgu) – niemiecki historyk i archeolog, specjalista od antyku greckiego i rzymskiego; doktor z zakresu historii antycznej (1908), doktor habilitowany w zakresie historii ekonomii (1917).
Życiorys Bernard Laum był synem młynarza Franza Laumana i Josefine Welsing. Ukończył szkołę średnią (Dorstener Gymnasium Petrinum) i zdał maturę w Dorsten w Nadrenii Północnej-Westfalii. Następnie studiował archeologię i filologię klasyczną na uniwersytetach w Bonn, Monachium i Strasburgu. Na Uniwersytecie Strasburskim napisał pod kierunkiem rozprawę doktorską Stiftungen in der griechischen und römischen Antike (Fundacje w starożytnej Grecji i Rzymie). Po ukończeniu studiów i uzyskaniu stopnia doktora w 1908 roku rozpoczął pracę w Niemieckim Instytucie Archeologicznym (Deutsches Archäologisches Institut). Jako stypendysta instytutu odbył podróż badawczą do Grecji i Azji Mniejszej, której owocem była wydana w 1928 książka Das Alexandrinische Akzentuationssystem. W latach 1915–1917 w okresie I wojny światowej odbywał służbę wojskową w armii Cesarstwa Niemieckiego, po której zakończeniu uzyskał jeszcze w 1917 habilitację na Uniwersytecie Johanna Wolfganga Goethego we Frankfurcie nad Menem.
Po uzyskaniu habilitacji nauczał najpierw zagadnień starożytności, a począwszy od 1920 nauk ekonomicznych na Uniwersytecie Goethego we Frankfurcie nad Menem. W 1923 przeniósł się jako profesor filologii i archeologii do Państwowej Akademii (Liceum Hosianum) w Braniewie (Braunsbergu). Na uczelni w Braniewie przejął pod opiekę założoną przez profesora Wilhelma Weißbrodta unikatową kolekcję zbiorów archeologii antycznej. Nadal (choć nie z tak wielkim zapałem jak Weißbrodt) rozwijał zbiory, m.in. z Rzymu sprowadził fragment sarkofagu ze sceną zaślubin oraz torso Trytona. Zasługą Lauma było również naukowe opracowanie i uporządkowanie zbiorów oraz przeniesienie ich w 1927 do nowej, muzealnej siedziby – przekazanego przez władze miasta budynku po byłym kasynie miejskim w Braniewie, s. 27.. Jego opublikowana w 1924 rozprawa habilitacyjna na temat sakralizacji pieniądza w archaicznej Grecji miała pionierski charakter, ale według próbowała ahistorycznie przedstawić opisywane zjawiska jako „miażdżącą” krytykę Marksowskiej koncepcji pieniądza.
Bernhard Laum wstąpił do Narodowosocjalistycznej Niemieckiej Partii Robotników (NSDAP) 1 maja 1933. W 1936 opuścił Braniewo, przyjmując na Uniwersytecie w Marburgu stanowisko profesora historii, gdzie wykładał aż do przejścia na emeryturę w 1953 roku.
Publikacje Stiftungen in der griechischen und römischen Antike. Ein Beitrag zur antiken Kulturgeschichte, Teubner, Leipzig 1914. Heiliges Geld. Eine historische Untersuchung über den sakralen Ursprung des Geldes, Mohr, Tübingen 1924. Das alexandrinische Akzentuationssystem unter Zugrundelegung der theoretischen Lehren der Grammatiker und mit Heranziehung der praktischen Verwendung in den Papyri, F. Schöningh, Paderborn 1928. Kinder tauschen – teilen – schenken. Ergebnisse aus Umfragen und Experimenten mit tausend Schulkindern. Ein kindersoziologischer Versuch, Reinhardt, München 1966.
Przypisy
Kategoria:Historycy starożytności Kategoria:Nauczyciele akademiccy Kolegium Jezuitów w Braniewie Kategoria:Nauczyciele akademiccy uczelni w Braniewie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Marburgu Kategoria:Niemieccy archeolodzy Kategoria:Niemieccy historycy gospodarczy Kategoria:Niemieccy muzealnicy Kategoria:Niemieccy naziści Kategoria:Niemieccy pedagodzy Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego