Florian Józef Smykal (ur. 25 listopada 1886 w Podgórzu, zm. 22 marca 1963 w Warszawie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, zastępca komendanta Okręgu Kraków ZWZ-AK.
Życiorys Urodził się 25 listopada 1886 w Podgórzu, w rodzinie Floriana i Weroniki z Aujewskich. 30 czerwca 1905 zakończył naukę w klasie VIII c. k. Gimnazjum w Podgórzu ze zdanym egzaminem dojrzałości, następnie Wydział Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1911–1914 był nauczycielem gimnazjum realnego w Borszczowie.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej. 1 lipca 1915 został mianowany podporucznikiem rezerwy (niem. Leutnant), a 1 sierpnia 1917 porucznikiem rezerwy (niem. Oberleutnant). Jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Krajowych Nr III, który w 1917 został przemianowany na Pułk Strzelców Cesarskich Nr III.
Od 24 sierpnia do 16 października 1919 jako kapitan oraz od 8 sierpnia 1920 do 16 maja 1921 był dowódcą 4 pułku piechoty LegionówPiętnastolecie 4.P.P.Legionów 24.VI.1915–24.VI.1930 wyd. Kielce 1930 s. 11.. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 211. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 4 pułk piechoty Legionów. W 1923 był zastępcą szefa sztabu Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu, pozostając oficerem nadetatowym 9 pułku piechoty Legionów w Zamościu. Z dniem 2 listopada 1923 został przydzielony do 9 pułku piechoty Legionów z jednoczesnym odkomenderowaniem do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza jednorocznego kursu doszkolenia. Z dniem 15 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Dowództwa 30 Dywizji Piechoty w Kobryniu na stanowisko szefa sztabu. 21 sierpnia 1926 otrzymał przeniesienie do 13 pułku piechoty w Pułtusku na stanowisko dowódcy pułku. Dowództwo pułku objął 17 września 1926, a zdał 8 listopada 1929Tadeusz Kowalski, Janusz Szczepański, Dzieje 13 pułku piechoty, Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku, Warszawa-Pułtusk 1996, .. 16 marca 1927 został mianowany pułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 14. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1929 został przeniesiony do Biura Uzupełnień Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisko zastępcy szefa. 31 lipca 1931 Biuro zostało przemianowane na Departament Uzupełnień Ministerstwa Spraw Wojskowych bez zmiany kompetencji. W nowej organizacji został zastępcą pułkownika Michała Zabdyra, szefa departamentu. W lipcu 1935 został mianowany szefem tegoż departamentu. 24 października 1938 na stanowisku szefa departamentu zastąpił go pułkownik dyplomowany Ludwik Lichtarowicz. W tym samym roku został przeniesiony w stan spoczynku.
W czasie II wojny światowej zaangażował się w działalność konspiracyjną. Od kwietnia do lipca 1943 był zastępcą komendanta Okręgu Kraków AKOkręg Kraków ZWZ-AK. Działał pod pseudonimem Florian, Krakus. Aresztowany 27 lipca 1943 prawdopodobnie na skutek donosuinformacja o aresztowaniu - pomyłka w nazwisku. Po zakończeniu wojny objął stanowisko dyrektora Collegium Marianum w Pelplinie. Uczył języka polskiego i łaciny. Jego żona pracowała jako sekretarka w szkole„Collegium Marianum 1836–2011. Na 175. rocznicę” Pelplin, Wydawnictwo Bernardinum, 2010.. Po upaństwowieniu szkoły i przekształceniu w Liceum Ogólnokształcące pozostał w niej nauczycielem do 1954lista nauczycieli poz. 135 Po wyjeździe z Pelplina był pracownikiem naukowym biblioteki PAN w Gdańsku. Zmarł 22 marca 1963 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 323, rząd 4, miejsce 15).
Był żonaty ze Stefanią z Mydlarczyków (ok. 1894–1978), z którą miał dwóch synów: Erazma (1922–2006) i Jana (ur. 1923).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5286 – 24 marca 1922 Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 9 listopada 1931 „za zasługi na polu organizacji wojska” Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi po raz pierwszy – 10 listopada 1928M.P. 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”. Złoty Krzyż Zasługi po raz drugi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” Medal Niepodległości – 9 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Brązowy Medal za Długoletnią Służbę austro-węgierskie Krzyż Zasługi Wojskowej 3 klasy z dekoracją wojenną i mieczami Złoty Medal Waleczności Srebrny Medal Waleczności 1 klasy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem za Długoletnią Służbę (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 9 Pułku Piechoty Legionów Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Szefowie sztabu 30 Poleskiej Dywizja Piechoty Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1963