Pieśń partyzantów Lubelszczyzny – polska pieśń hymniczna, nieoficjalny hymn partyzantów Obwodu II Lubelskiego AL.
Historia powstania Z inicjatywą napisania pieśń bojowej dla partyzantów obwodu wyszli Gustaw Alef-Bolkowiak ps. Bolek i Kazimierz Sidor ps. Kazik. W 1943 Sidor napisał na melodię radzieckiego Marszu Czołgistów pieśń znaną pod tytułem Pieśń Partyzantów Lubelszczyzny lub Pieśń Partyzanta Lubelszczyzny. Opublikowana została na łamach gazetki „Partyzant” wydawanej przez BolkowiakaG. Alef-Bolkowiak, Gorące dni.. Szybko stała się popularna wśród partyzantów zarówno w północnej jak i południowej części obwoduE. Gronczewski, Wspomnienia „Przepiórki”..
Tekst Pójdziemy w bójW wersji we Wspomnieniach „Przepiórki” widnieje tu: Idziemy w bój. polskiego ludu syny, Nie straszny nam krzyżacki krwawy kat, Za morze krwi przelane z Niemców winy Damy odpowiedź godną chłopskich chatW wersji zamieszczonej w Gorących dniach widnieje tu: polskich chat..
Więc gotuj broń, niech lśni w niej blask zwycięstwa, Pójdziemy w bój, niech drży krzyżaków ród. Niech z serca ludu buchnie płomień męstwa, W którym zgoreje faszystowski płód.
Poszliśmy w las, by rzucić w świat wyzwanie, Zniesiemy zło, ból, krzywdę, płacz i łzy, A z morza krwi świat nowy nam powstanie, Spełnimy szarych mas roboczych sny.
Zobacz też Marsz Gwardii Ludowej Gdy naród do boju Polskie pieśni hymniczne
Przypisy
Bibliografia Gustaw Alef-Bolkowiak, Gorące dni Edward Gronczewski, Wspomnienia „Przepiórki”
Kategoria:Armia Ludowa Kategoria:Gwardia Ludowa Kategoria:Polskie pieśni hymniczne Kategoria:Polskie pieśni rewolucyjne