Krzysztof Mrozowski (ur. 9 stycznia 1943 w Warszawie, zm. 23 marca 2017 tamże) – polski poeta.

Życiorys Był synem Stefana i Janiny z d. Rawicz-Wers. Czas i miejsce urodzenia miały duży wpływ na postawę życiową i artystyczną poety. Ojciec i ciężarna matka zostali aresztowani 26 lipca 1942 przez Niemców na Mokotowie pod zarzutem działalności konspiracyjnej, a następnie osadzeni na Pawiaku. Kobiety brzemienne i noworodki były przez władze niemieckie likwidowane, ale żona jednego z hitlerowców, sama spodziewając się dziecka lub będąc wkrótce po porodzie, wyprosiła u swego męża tymczasowe zawieszenie egzekucji nowo narodzonych i położnic. Do chrztu 13 stycznia 1943 Krzysztofa trzymali lekarze Anna Czuperska i Felicjan Loth. Natomiast ojciec poety, po aresztowaniu skierowany do obozu Auschwitz-Birkenau, uciekł z transportu kolejowego.

Ukończył Liceum Ogólnokształcące Zakonu Pijarów w Krakowie 16 czerwca 1963 oraz Studium Marketingu w Międzynarodowej Szkole Zarządzania w Warszawie 10 lipca 1993. Jego ciotką była aktorka Zofia Mrozowska. Miał syna Roberta.

Debiutował wydanym własnym sumptem tomem poezji Tekst (1965), który wywołał duże zainteresowanie wśród młodzieży akademickiej i licealnej, w tym członków Koła Młodych przy ZLP. W 1968 wziął udział w wydarzeniach marcowych 1968, za co był szykanowany przez władze PRL-u. Wydawnictwa konsekwentnie odmawiały publikacji jego książek, odrzucano je 28 razy. Poeta przestał czynić starania o wydanie książek, jedynie sporadycznie publikował pojedyncze utwory w czasopismach, między innymi w miesięczniku Nowy WyrazNowy Wyraz, nr 11, 1973Nowy Wyraz, nr 1, 1975. Na początku lat 70. XX w. wydał poza cenzurą i w minimalnych nakładach niedatowane zbiorki MIM, PAKT i Obywatel K., drukował wiersze i poematy w Odrze, Almanachu Młodych (wyd. Iskry), Orientacjach, Nurcie, Piórze, Plotkies i in., a także w paryskiej KulturzeKultura, Paryż, nr 6/321, 1974, https://web.archive.org/web/20171111225334/http://www.kulturaparyska.com/pl/historia/publikacje/1974 (dostęp 17.10.2017). W 1971 na Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Studenckich w ramach spotkań Teatralnych wystawiono siłami Studia Prób Dramatycznych Uniwersytetu Łódzkiego sztukę na podstawie poezji Krzysztofa Mrozowskiego, a w 1974 Zbigniew Turski napisał utwór Tryptyk do poezji Krzysztofa Mrozowskiego na bas solo i orkiestrę, który został wykonany na IX Festiwalu Oratoryjno-Kantatowym Wratislavia Cantans 1974Piotr Müldner-Nieckowski, Nie żyje Krzysztof Mrozowski (1943-2017), https://web.archive.org/web/20171021111946/http://www.pisarze.pl/index.php/publicystyka/13036-piotr-mueldner-nieckowski-nie-zyje-krzysztof-mrozowski-1943-2017.htmlPiotr Müldner-Nieckowski, Krzysztof Mrozowski, w: Krzysztof Mrozowski, Pan na Alfabecie, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2016Piotr Müldner-Nieckowski, Krzysztof Mrozowski (1943-2017), Podgląd nr 2, 2017Słowo wstępne, w: Krzysztof Mrozowski, Biały Mim, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2017Leszek Szaruga, Głos Bractwa Orfickiego, w: Krzysztof Mrozowski, Biały Mim, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2017.Piotr Bratkowski, Powrót księcia, w: Krzysztof Mrozowski, Biały Mim, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2017..

Na początku lat 70. XX w. pracował w redakcji miesięcznika Nowy Wyraz. Ponieważ nie miał wyższego wykształcenia, formalnie zatrudniono go jako aplikanta – współpracownika technicznego, ale faktycznie miał on znaczny wpływ na redagowanie czasopisma, zwłaszcza w jego części poetyckiej. Zespół redakcyjny umiał docenić jego ogromną erudycję, oczytanie i orientację w literaturze współczesnej, a także oryginalność myślenia i pomysłowość. W połowie lat 70. XX w. został wybrany na przewodniczącego Koła Młodych Związku Literatów Polskich, gdzie działał do ok. 1978. Zrażony niechęcią władz ZLP do nowatorstwa artystycznego i niestandardowych rozwiązań organizacyjnych koła, a także awersją instytucji państwowych i wydawnictw do jego osoby, niemal całkowicie wycofał się z życia literackiego, zachowując kontakty tylko z nielicznymi pisarzami. Jego najbliższymi przyjaciółmi w latach 80. XX w. byli prozaik, dramatopisarz Ireneusz Iredyński i dziennikarz, krytyk teatralny Andrzej Wróblewski.

Do emerytury pracował przeważnie w działach marketingu lub produkcji wydawnictw i gazet, brał także udział w tworzeniu nowych czasopism, np. dwutygodnika literacko-artystycznego Pióro (2006)Ukazał się tylko numer zerowy Pióra. Redaktorem naczelnym był Krzysztof Karasek, http://katalog.nukat.edu.pl/lib/item?id=chamo:2087231&theme=nukat, od czasu do czasu organizował w mieszkaniach prywatnych spontaniczne spotkania poetyckie o charakterze długich sesji, w czasie których wygłaszał swoje utwory. Praca w Nowym Wyrazie i prezesowanie Kołu Młodych ZLP spowodowały, że mimo niewielkiego ilościowo dorobku stał się powszechnie znany w środowisku nie tylko młodych, ale także starszych literatów. Doceniano jego inność artystyczną, zwracano uwagę na nowatorstwo poetyki i odkrywanie zupełnie nowych pól tematycznych, które poeta z łatwością zestawiał z aktualną rzeczywistością socjalną i polityczną w Polsce. Mechanicznie wiązano Mrozowskiego z Nową Falą, ale ani on sam, ani znawcy jego twórczości tej krytycznoliterackiej oceny nie podzielali.

W 2015 pod wpływem opinii publicznej (jego postać pojawiła się wówczas we wspomnieniach radiowych i telewizyjnych różnych osób, także w serwisach społecznościowych), jak również dzięki naciskom zaprzyjaźnionych pisarzy i naukowców zaczął porządkować swoje archiwa literackie i opracował tom poetycki Pan na Alfabecie, ostatnią książkę wydaną za życia. W 2017 powstał kierowany przez Lecha Witkowskiego komitet redakcyjny dzieł poety, który doprowadził do edycji tomu Biały MimSpotkania po zmroku. Poeta kilku generacji (cykl Literackie portrety), Polskie Radio Program II, audycja Wacława Holewińskiego z udziałem Piotra Bratkowskiego, Piotra Müldnera-Nieckowskiego, Andrzeja Tomaszewskiego, 27.04.2017, godz. 21.30; http://PolskieRadio.pl/Dwojka. Dzięki tym inicjatywom pojawiły się też pierwsze prace na temat poetyki i poezji MrozowskiegoPiotr Müldner-Nieckowski, O niektórych słowach kluczach Krzysztofa Mrozowskiego, w: Krzysztof Mrozowski, Biały Mim, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2017..

Twórczość Poezja Tekst (1965) MIM (bd.) PAKT (bd.) Obywatel K. (bd.) Tekst w kompozycji muzycznej Zbigniewa Turskiego Tryptyk do poezji Krzysztofa Mrozowskiego na bas solo i orkiestrę (1974) Pan na Alfabecie, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2016, s. 230, Biały Mim, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2017, s. 336, Wędrowiec po Absolucie, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2018, s. 323,

Przypisy

Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Pisarze związani z Warszawą Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Więźniowie Pawiaka (okupacja niemiecka) Kategoria:Zmarli w 2017