thumb
Pucharek źdźbłowy (Hymenoscyphus herbarum (Pers.) Dennis) – gatunek grzybów z rodziny tocznikowatych (Helotiaceae). Znane jest jego występowanie tylko w Europie oraz na Ziemi Ognistej na południowym krańcu Ameryki Południowej. W Polsce jest pospolity. Rozwija się na martwych łodygach roślin zielnych.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hymenoscyphus, Helotiaceae, Helotiales, Leotiomycetidae, Leotiomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w roku 1797 Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Peziza herbarum. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1964 r. Richard William George Dennis. Synonimy naukowe:
Nazwa polska na podstawie opracowania B. Gumińskiej i W. Wojewody z 1985 r.
Morfologia Owocniki O wysokości 1,5–3 mm, zbudowane z kielichowatego kapelusza o średnicy 1–2 mm i krótkiego, rozszerzającego się górą trzonka. Powierzchnia gładka, o barwie od białawej do żółto-ochrowej. Cechy mikroskopowe Worki cylindryczno-maczugowate, 8-zarodnikowe, o rozmiarach około 82–110 × 5,5–7,5 µm. Zarodniki cylindryczno-wrzecionowate, w stanie dojrzałym z jedną przegrodą, o rozmiarach około 12–15 × 2–3 µm. Wstawki cylindryczne, o szerokości 1,25-2,11 µm na szczycie. Gatunki podobne W Polsce występuje ponad 30gatunków pucharków. Bardziej pospolite to: pucharek owocowy (Hymenoscyphus fructigenus) występujący na opadłych owocach drzew i krzewów, głównie buka i dębu, pucharek bukowy (Hymenoscyphus fagineus) rozwijający się na opadłych owocach buka, pucharek kielichowaty (Hymenoscyphus calyculus) występujący na drewnie i gałązkach drzew liściastych.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Tocznikowate