Sydne Rome (ur. 17 marca 1951 w Akron) – amerykańsko–włoska aktorka i gwiazda fitness.
Życiorys Urodziła się w Akron w stanie Ohio w rodzinie żydowskiej jako starsza córka „Nity” Rose (z domu Faust) Rome, działaczki społecznej, i Howarda Rome’a, prezesa firmy produkującej tworzywa sztuczne. Miała starszego brata, Howarda Monte (ur. 1950), i młodszą siostrę, Lisę Moirę Sarah (1957–2019), która była modelką „Playboya” (tytuł „Dziewczyna sierpnia 1977”). Dorastała w Upper Sandusky w Ohio. Po ukończeniu szkoły średniej w Akron, podjęła studia aktorskie na Carnegie Mellon University w Pittsburghu. Uczyła się aktorstwa w Pasadena Playhouse w Pasadenie w Kalifornii. Bez powodzenia brała udział przesłuchaniu do tytułowej roli w filmie Candy (1968), zanim zadebiutowała na dużym ekranie rolą Flicky w brytyjskiej komedii szpiegowskiej Niektóre dziewczyny tak robią (Some Girls Do, 1969) z Bebą Lončar. W komedii fanatasy Blaszana dziewczyna (La ragazza di latta, 1970) wystąpiła w tytułowej roli.
Po udziale w spaghetti westernach, Żywi, a najlepiej martwi (Vivi o preferibilmente morti, 1969) w reż. Duccio Tessariego jako Rossella Scott z Giuliano Gemmą i Nazywali go Amen (Così sia, 1972) jako Dorothy, przełomem w karierze była rola młodej, pozornie niewinnej Amerykanki Nancy z pokolenia „dzieci kwiatów” w komedii Romana Polańskiego Co? (Che?, 1971).
We Francji zrealizowano komedię kryminalną Trzeba żyć niebezpiecznie (Il faut vivre dangereusement, 1975), gdzie została obsadzona w roli Lorraine u boku Annie Girardot. Claude Chabrol zaangażował ją do roli Nathalie De La Tour Piquet w komedii Mieszczańskie szaleństwa (Folies bourgeoises, 1976) u boku Bruce’a Derna i Ann-Margret.
W latach 80. XX wieku przyczyniła się do popularyzacji mody na aerobik i nagrywała materiały na wideo. W 1983 w Berlinie otworzyła studio aerobiku. W tym samym okresie występowała jako piosenkarka śpiewając poetyckie kompozycje Georgesa Brassensa, w 1980 nagrała po włosku singiel „Angelo prepotente”, który ukazał się także w wersjach angielskiej i niemieckiej. Wystąpiła jako Alicia w hiszpańskim dramacie biograficznym Ostatni romans (Romanza final (Gayarre), 1986) z José Carrerasem.
We wrześniu 1973 wyszła za mąż za fotografa Emilio Lariego, który pomógł jej w karierze. Następnie przeszła na katolicyzm, rozwiodła się i 20 maja 1987 poślubiła gerontologa Roberto Bernabeiego, z którym ma dwoje dzieci. Od początku lat 70. zamieszkała w Rzymie.
W 2009 w wyniku poważnego wypadku samochodowego doznała oszpecenia twarzy.
Filmografia 1972: Co? (Che?) jako Nancy 1974: Rasa panów (La race des 'seigneurs''') jako Creezy 1975: Dziewczyna do dziecka (La baby sitter) jako Ann 1976: Mieszczańskie szaleństwa (Folies bourgeoises) jako Nathalie 1977: Potwór (Il mostro) jako Dina 1978: Zwyczajny żigolo (Schöner Gigolo, armer Gigolo) jako Cilly 1980: Człowiek puma (L’uomo puma) jako pani Jane Dobson 1987-1990: Dziedzictwo Guldenburgów (Das Erbe der Guldenburgs) jako Carina di Angeli 2000: Ojciec Pio: Między niebem a ziemią (Padre Pio – Tra cielo e terra, TV) jako Barbara Ward 2000: Św. Bernadeta z Lourdes (Lourdes) jako matka Marie-Thérèse 2000: Historia świętej Rity (Rita da Cascia) jako Amata Lotti 2001: Don Matteo jako Marisa Morante 2002: Ojciec Giovanni – Jan XXIII (Papa Giovanni – Ioannes XXIII, TV) jako Rada N. Adżubiej 2005: Święty Piotr (San Pietro, TV) jako Fulvia 2007: Kryjówka (Il nascondiglio) jako pani Wittenmeyer 2009: Gotyk, industrial i black metal 2009–2016: Don Matteo jako Susi Dallara 2010: Młodszy syn (Il figlio più piccolo) jako Sheyla 2011: Dziewczyny o wielkich sercach (Il cuore grande delle ragazze'') jako Enrichetta
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykanie pochodzenia włoskiego Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe Kategoria:Amerykańskie aktorki telewizyjne Kategoria:Konwertyci na katolicyzm z judaizmu Kategoria:Ludzie urodzeni w Akronie (Ohio) Kategoria:Urodzeni w 1951 Kategoria:Włoskie aktorki filmowe Kategoria:Włoskie aktorki telewizyjne