Henryk Jan Weryński (ur. 15 lipca 1892 w Mielcu, zm. 1 listopada 1984Biogram w internetowej Encyklopedii Miasta Mielca) – polski ksiądz katolicki, kapelan ludowego Wojska Polskiego, jeden z „księży patriotów”.

Życiorys Syn Piotra i Józefy z Jeżów. Ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie. W 1910 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Święcenia kapłańskie przyjął 15 lipca 1915, następnie pracował jako wikariusz w Kolbuszowej, Krościenku i Chełmie, później jako katecheta w Szczawnicy, Pilźnie i Nowym Sączu. W 1920 r. został przyjęty do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Od 1931 kierował krakowskim oddziałem Katolickiej Agencji Prasowej. Był radnym miasta Krakowa. Był także publicystą i pisarzem, przed 1939 wydał ok. 30 broszur i książek. Opublikował kilkanaście prac poświęconych tematyce religijnej, był także inicjatorem Związku Radiosłuchaczy Katolickich i kaznodzieją radiowym, był także vicepostulatorem procesu beatyfikacyjnego św. JadwigiHenryk Weryński List do redakcji, [w:] Cześć Świętych Polskich, nr 2 z 1939..

W czasie II wojny światowej mieszkał w Krakowie. Po zakończeniu wojny był związany z rozłamową grupą w Stronnictwie Pracy, kierowaną przez Feliksa Widy-Wirskego i Zygmunta Felczaka. Należał do księży, którzy poparli tzw. władzę ludową. W 1946 opublikował broszurę Katolicy radykalni, w której wskazywał na konieczność współpracy z komunistamiJan Żaryn, „Księża patrioci” - geneza powstawania formacji duchownych katolickich, w: Polska 1944/45-1989. Tom 1 (1995). Od 1946 pracował w duszpasterstwie wojskowym, początkowo jako zastępca dziekana w Krakowskim Okręgu Wojskowym, a w latach 1950–1963 jako rektor kościoła garnizonowego pod wezwaniem św. Agnieszki w KrakowieParafia Wojskowa pw. Św. Agnieszki: Historia parafii.

W 1946 został zwerbowany przez Urząd Bezpieczeństwa i działał jako agent informator o pseudonimie Hanka. W 1950 wstąpił do Komisji Księży przy Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Od tego samego roku był przewodniczącym kolegium redakcyjnego pisma Głos Kapłana. W 1953 na Zjeździe Duchownych i Świeckich Działaczy Katolickich w Krakowie w wygłoszonym przemówieniu całkowicie poparł nową władzę. W 1956 po informacjach podanych przez Radio Wolna Europa stał się bezużyteczny i został wyrejestrowany z sieci agenturalnej, nadal jednak pozostał kapelanem wojskowym.

Spoczywa na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera KB-płn-po prawej Jabłonowskich).

Publikacje Testament Zbawiciela Zew apostolski Niedzielna siejba Sylwetki matek kapłanów

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (22 lipca 1951) „za zasługi położone w akcji walki o pokój”. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (trzykrotnie: 27 października 1937 „za zasługi na polu pracy społecznej i publicystycznej”., 22 lipca 1950 „za zasługi w pracy społecznej”., 19 lipca 1954 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy społecznej”.)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie Kategoria:Członkowie ruchu „księży patriotów” Kategoria:Duchowni archidiecezji krakowskiej Kategoria:Duchowni diecezji tarnowskiej Kategoria:Duchowni związani z Krakowem Kategoria:Kapelani ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Mielcu Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Radni Krakowa (II Rzeczpospolita) Kategoria:Tajni współpracownicy Służby Bezpieczeństwa PRL Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zmarli w 1984