Edward Jan Karaś (ur. 4 października 1892 w Chodenicach, zm. 18 grudnia 1977 w Bochni) – pułkownik obserwator Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys thumb|left|W przelocie do Zurychu na lotnisku w Rakowicach w 1927: mjr obs. Edward Karaś, por. pil. Aleksander Cichocki, płk pil. Jerzy Kossowski, kpt. pil. Bolesław Orliński, płk pil. Jan Malczewski (1927, Rakowice). Edward Jan Karaś urodził się w rodzinie Władysława i Anny. W 1912 został członkiem Związku Strzeleckiego. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Służył w szeregach 2 i 3 pułku piechoty. W 1917, po kryzysie przysięgowym, pozostał w Polskim Korpusie Posiłkowym. 15 marca 1919 znalazł się na terenie Francji, wstąpił do Błękitnej Armii gen. Hallera. W lipcu 1919 wraz z 580 eskadrą Salmsonów, powrócił do Polski. W czasie wojny z bolszewikami dowodził 18 eskadrą wywiadowczą.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 30. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk lotniczy. W następnych latach kontynuował służbę w 2 pułku lotniczym w Krakowie. 31 marca 1924 został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 12. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. Z dniem 1 marca 1925 został zatwierdzony na stanowisku kwatermistrza 2 pułku lotniczego. W 1928 był dowódcą I dywizjonu 2 pułku lotniczego w Krakowie. 27 kwietnia 1929 został zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy 2 pułku lotniczego. Z dniem 1 lutego 1931 został przeniesiony do batalionu lotniczego w Poznaniu na stanowisko dowódcy batalionu. 22 grudnia 1931 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 2. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. W 1932, po likwidacji batalionu, został przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego. Wiosną 1933 przeniesiony do 3 pułku lotniczego w Poznaniu na stanowisko dowódcy pułku. Na stopień pułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 i 4. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa. W październiku 1937 został zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku. Wiosną 1939 pozostawał w dyspozycji dowódcy Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych.
Zmarł 18 grudnia 1977. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Bochni (sektor XVIII-1-7).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8105 (27 lipca 1922) Krzyż Niepodległości (12 maja 1931) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi (18 lutego 1939) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Polowa Odznaka Obserwatora nr 34 (11 listopada 1928) Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego Kategoria:Dowódcy 3 Pułku Lotniczego Kategoria:Ludzie związani z Bochnią Kategoria:Obserwatorzy 8 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Obserwatorzy 18 Eskadry Wywiadowczej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Polową Odznaką Obserwatora Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Pułkownicy lotnictwa II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Zastępcy dowódcy 2 Pułku Lotniczego Kategoria:Zmarli w 1977 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Żołnierze korpusów polskich w Rosji 1917–1918 Kategoria:Żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Pochowani w Bochni