Stanley A. Plotkin (ur. 12 maja 1932 w Nowym Jorku) jest amerykańskim lekarzem pracującym jako konsultant w wytwórniach szczepionek, takich jak Sanofi Pasteur, jak również w firmach biotechnologicznych, organizacjach non-profit i rządowych. W latach 60. XX wieku odegrał znaczącą rolę w odkryciu szczepionki przeciwko wirusowi różyczki podczas pracy w Instytucie Wistar w Filadelfii. Plotkin był członkiem aktywnej grupy badawczej w Wistar od 1960 do 1991. Obecnie, poza pozycją profesora emeritusa w Wistar, jest też profesorem emeritusem na Katedrze Pediatrii na Uniwersytecie Pensylwanii. Jego książka pt. Vaccines jest standardową pozycją w dziedzinie szczepień. Jest redaktorem czasopisma Clinical and Vaccine Immunology wydawanego przez American Society for Microbiology w Waszyngtonie.
Wczesne życie i edukacja Plotkin jest synem żydowskich angielskich imigrantów, Lee i Josepha. Urodził się i wychował w Nowym Jorku, gdzie uczęszczał do Bronx High School of Science. Podczas uczęszczania do tej szkoły w wieku 15 lat przeczytał 2 książki, które głęboko wpłynęły na jego późniejszą edukację i wybór kariery zawodowej: Arrowsmith Sinclaira Lewisa i Microbe Hunters Paula de Kruifa. Plotkin zdecydował, że zostanie lekarzem i badaczem naukowym. W związku z tym po ukończeniu Bronx High School of Science w 1948 uczęszczał do Uniwersytetu Nowojorskiego (Bachelor of Science w 1952 roku), następnie do SUNY Downstate Medical Center (Doktor nauk medycznych w 1956). W 1963 roku otrzymał stopień GME () w School of Medicine na Uniwersytecie Pensylwanii.
Kariera Instytut Wistar Podczas pobytu w Instytucie Wistar w Filadelfii, Plotkin pracował nad kilkoma szczepionkami, najważniejsze z nich to szczepionki przeciwko różyczce, wściekliźnie, rotawirusom i cytomegalowirusowi (CMV). Utworzył szczepionkę przeciwko różyczce, bazującą na szczepie RA 27/3 (również utworzonym przez Plotkina korzystając z komórek macierzystych WI-38). Szczepionka ta została udostępniona na rynku w 1969 roku. Szczepionka ta, według Centers for Disease Control and Prevention, doprowadziła do zlikwidowania choroby na terenie Stanów Zjednoczonych. Plotkin, pracując z Tadeuszem Wiktorem i Hilarym Koprowskim, wyprodukował ludzką szczepionkę przeciwko wściekliźnie w latach 60. i 70. XX wieku. Szczepionka ta może zostać użyta jako środek zapobiegawczy dla ludzi, którzy mają większe prawdopodobieństwo zarażenia, jak również w celu leczenia osób, które zostały bezpośrednio narażone na działanie choroby, praktycznie w 100 procentach przypadków zapobiegając infekcji. Kolejną szczepionką którą Plotkin wyprodukował wspólnie z H. Fred Clarkiem i Paulem Offitem, była szczepionka przeciwko rotawirusom. W 2006 roku, szczepionka tej grupy naukowców stała się częścią zalecanego przez Stany Zjednoczone kalendarza szczepień. W roku 1970 Plotkin przewodniczył przy rozwoju eksperymentalnej szczepionki przeciwko cytomegalowirusowi (CMV). Szczepionka ta, wyprodukowana korzystając z osłabionych wirusów, jeszcze nie jest w komercyjnej produkcji.
Inne zajmowane stanowiska 1956: staż, Cleveland Metropolitan General Hospital 1957: oficer, Epidemic Intelligence Service, United States Public Health Service 1959–1973: instruktor, później profesor nadzwyczajny, School of Medicine, University of Pennsylvania 1961: lekarz rezydent, Children’s Hospital of Philadelphia 1962-1963: lekarz rezydent, Hospital for Sick Children London 1964: stypendysta Joseph P. Kennedy Jr. Foundation 1965–1972: asystent lekarza, Children’s Hospital of Philadelphia 1972–1990: dyrektor oddziału chorób zakaźnych i starszy lekarz, Children’s Hospital of Philadelphia 1974–1991: profesor pediatrii i mikrobiologii, School of Medicine, University of Pennsylvania 1974–1991: profesor wirusologii, 1984–1986: przewodniczący personelu medycznego, Children’s Hospital of Philadelphia 1991–1998: dyrektor medyczny i naukowy Pasteur Merieux Connaught, Marnes-la-Coquette 2003: emerytowany profesor, Wistar Institute 2006: emerytowany profesor wirusologii, University of Pennsylvania 2006: doradca wykonawczy, Sanofi Pasteur 2014: starszy doradca, Global Virus Network zastępca przewodniczącego, Oddział Pediatrii, University of Pennsylvania członek Center for HIV/AIDS Vaccine Immunology adiunkt, Johns Hopkins Bloomberg School of Public Health doradca naukowy, Mymetics
Nagrody 1987: Nagroda Pamięci Jamesa D. Bruce’a, American College of Physicians 1993: Nagroda Wybitnego Lekarza, Pediatric Infectious Disease Society 1995: Nagroda Wirusologii Klinicznej Pamięci Eda Nowakowskiego Seniora, Pan American Society for Clinical Virology 1998: Medal Kawalera Francuskiej Legii Honorowej 2002: Złoty medal Alberta B. Sabina 2005: wybór na członka Institute of Medicine of the National Academies 2007: Nagroda Wybitnego Absolwenta School of Medicine na Uniwersytecie Pensylwanii 2009: Maxwell Finland Award for Scientific Achievement 2013: Medal za zasługi Caspar Wistar 2013–2014: Nagroda Hamdana za Wybitne Osiągnięcia Badawcze 2014: Nagroda dra Charlesa Mérieux za Zasługi w Wakcynologii i Immunologii
Życie osobiste Plotkin i jego żona, Susan, mają dwójkę dzieci – Michaela i Aleca. W 1957 roku Plotkin chciał dołączyć do US Air Force by uczyć się latać, ale zamiast tego zaczął pracę w Epidemic Intelligence Service. Ostatecznie zrealizował swoje marzenie o lataniu w wieku 74 lat.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Amerykańscy lekarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowym Jorku