Garibaldino – włoski niszczyciel z początku XX wieku, uczestnik I wojny światowej, jedna z jedenastu jednostek typu Soldato. Okręt został zwodowany 12 lutego 1910 roku w stoczni w Genui, a do służby w Regia Marina wszedł w czerwcu 1910 roku. Jednostka została zatopiona 16 lipca 1918 roku nieopodal Villefranche-sur-Mer, po kolizji z brytyjskim niszczycielem .

Projekt i budowa „Garibaldino” był jednym z jedenastu bliźniaczych niszczycieli typu Soldato – ostatniej serii jednostek tej klasy wzorowanych na projektach stoczni brytyjskich. Okręty, zaprojektowane w stoczni , zbliżone były wielkością i parametrami do typu Nembo, lecz posiadały szereg udoskonaleń wynikających z doświadczeń eksploatacyjnych poprzedników.

Okręt został zbudowany w stoczni w Genui. Stępkę niszczyciela położono 23 października 1905 roku, został zwodowany 12 lutego 1910 roku, a do służby w Regia Marina przyjęto go 1 czerwca 1910 roku.

Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim, pełnomorskim niszczycielem o długości całkowitej 65 metrów (64,4 metra na linii wodnej), szerokości 6,1 metra i zanurzeniu 2,1 metra. Wyporność normalna wynosiła 395 ton, a pełna 412 ton. Okręt napędzany był przez dwie czterocylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej projektowanej mocy 6000 KM (w praktyce maszyny osiągały moc pomiędzy 5954 a 6392 KM), do których parę dostarczały trzy kotły . Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 28,5 węzła. Okręt zabierał zapas 90 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 1200 Mm przy prędkości 12 węzłów (lub 400 Mm przy prędkości 23,5 węzła).

Niszczyciel był uzbrojony w cztery pojedyncze działa dwunastofuntowe kal. 76 mm (3 cale) QF Ansaldo M1897 L/40. Masa działa wynosiła 625 kg, masa naboju 5,9 kg, kąt podniesienia lufy od -10 do +42°, prędkość wylotowa pocisku 674 m/s, donośność maksymalna 9850 metrów, a szybkostrzelność 15 strz./min. Uzbrojenie uzupełniały trzy pojedyncze wyrzutnie torped kal. 450 mm (17,7 cala), na jego pokładzie można było umieścić 10 min morskich.

Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 52 podoficerów i marynarzy.

Służba W latach 1910–1912 podwyższono tylny maszt, zrównując jego wysokość z masztem głównym. „Garibaldino” został zatopiony 16 lipca 1918 roku nieopodal Villefranche-sur-Mer, w wyniku staranowania przez brytyjski niszczyciel .

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Nazwy włoskich okrętów Kategoria:Niszczyciele typu Soldato Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Ansaldo Kategoria:Statki i okręty zatopione na Morzu Liguryjskim Kategoria:Statki i okręty zatopione w wyniku kolizji Kategoria:Włoskie niszczyciele zatopione podczas I wojny światowej