Gerard V (VI/VII) (ur. przed 1250, zm. 26 lipca 1328) – hrabia Jülich od 1297.
Życiorys Gerard był czwartym lub trzecim synem hrabiego Jülich Wilhelma IV i Ryszardy lub Małgorzaty (obie były córkami hrabiego Geldrii Gerarda III). Był następcą swego starszego brata Walrama na stanowisku hrabiego Jülich.
W 1298 uczestniczył w wyborze na króla Niemiec Albrechta I Habsburga lub poparł go dopiero po śmierci Adolfa z Nassau w bitwie pod Göllheim. Następnie pomógł Albrechtowi złamać potęgę elektorów znad Renu łącząc poparcie dla Albrechta z tradycyjnymi sporami hrabiów Jülich z arcybiskupami Kolonii. Dzięki temu uzyskał Kaiserswerth i odebrane arcybiskupowi Kolonii prawa do ceł na Renie.
Gdy Albrecht odwrócił swoją uwagę od Nadrenii, Gerard zbliżył się do króla Francji Filipa IV Pięknego, którego wasalem został z dóbr pozyskanych dzięki małżeństwu z Elżbietą z Brabancji-Anschot. W 1304 próbował wpłynąć na wybór arcybiskupa Kolonii, jednak nie udało mu się przeprowadzić wyboru sprzyjającego mu kandydata. Mimo to w tym okresie doszło do czasowego zbliżenia Gerarda z nowym arcybiskupem Kolonii Henrykiem z Virneburga, a także do ponownego zacieśnienia związków z Albrechtem Habsburgiem, który przeciwdziałał rosnącym wpływom francuskim w Nadrenii.
Po śmierci Albrechta w 1308 Gerard przystąpił do układu o wzajemnej pomocy z innymi władcami regionu, m.in. księciem Brabancji Janem II i hrabią Luksemburga Henrykiem VII. Gdy ten ostatni został wybrany na nowego króla Niemiec, Gerard aktywnie go wspierał. Zmusił w tym okresie miasto Akwizgran do zawarcia układu, kończąc w ten sposób spór rozpoczęty zamordowaniem jego ojca. Wykorzystując swoją pozycję umacniał swoje znaczenie i władztwo na terenie Nadrenii.
Gdy w 1313 zmarł Henryk VII, na nowo wybuchł konflikt Gerarda z arcybiskupem Henrykiem z Virneburga. Arcybiskup poparł w staraniach o koronę niemiecką Fryderyka III Habsburga, a Gerard wraz z większością książąt nadreńskich króla czeskiego Jana Luksemburskiego, a następnie Ludwika IV Bawarskiego. Pozycja Gerarda była szczególnie istotna: kontrolował drogi do Akwizgranu, gdzie odbywały się królewskie koronacje. Zablokował przejście arcybiskupa Henryka z księciem Fryderykiem Habsburgiem, wobec czego ich koronacja królewska odbyła się w Bonn, umożliwił natomiast koronację w Akwizgranie Ludwikowi. Gerard wykorzystał też kłopoty arcybiskupa w konflikcie o Zülpich i aktywnie wspierał Ludwika w dalszych walkach przeciwko Fryderykowi Habsburgowi.
Gdy po ostatecznej klęsce Fryderyka Habsburga w 1322 rozpoczął się konflikt między Ludwikiem Bawarskim a papieżem Janem XXII, Gerard stopniowo nawiązywał kontakty z papieżem, pragnąc w ten sposób zapewnić wybór swego syna Walrama na arcybiskupa Kolonii. Co prawda jeszcze w 1324 tego samego dnia miał miejsce ślub Ludwika IV Bawarskiego oraz syna Gerarda, Wilhelma z dwiema siostrami, córkami hrabiego Holandii i Hainaut Wilhelma I, jednak odtąd Gerard odsunął się od Ludwika. W 1327 zdecydował się nie towarzyszyć mu w wyprawie do Italii na koronację cesarską, aby nie zrazić do siebie papieża. Wkrótce potem zmarł.
Polityka Gerarda sprawiła, że stał się najpotężniejszym księciem na terenie Nadrenii.
Rodzina Wilhelm był dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona, nieznana z imienia, pochodziła z rodu hrabiów Kessel. Drugą żoną była Elżbieta, córka hrabiego Brabancji-Aschot Gotfryda. Z tego drugiego związku pochodziły następujące dzieci: Wilhelm I (V), następca ojca jako hrabia Jülich, pierwszy książę Jülich, Maria, żona hrabiego Virneburga Henryka II, następnie hrabiego Kleve Dytryka VII, i wreszcie hrabiego Saffenbergu Konrada II, Elżbieta, żona hrabiego Hachenburg-Altenkirchen Jana II, Henryk, prepozyt w Kolonii, Ryszarda, żona hrabiego Dyck Konrada V, Walram, arcybiskup Kolonii, Gotfryd, pan Bergheimu.
Przypisy
Kategoria:Władcy Jülich Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1328