Hersch Lauterpacht (ur. 16 sierpnia 1897 w Żółkwi, zm. 8 maja 1960 w Londynie) – brytyjski prawnik polsko-żydowskiego pochodzenia, znawca prawa międzynarodowego karnego, współtwórca Karty Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze, autor pojęcia i definicji „zbrodnia przeciwko ludzkości”, sędzia Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, profesor Uniwersytetu w Cambridge.
Życiorys Urodził się w Żółkwi koło Lwowa, w rodzinie żydowskiej. Około 1910 r. wraz z rodziną przeniósł się do Lwowa, gdzie kontynuował naukę gimnazjalną. W 1915 zdał maturę w C. K. V Gimnazjum we Lwowie i rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego. Słuchał m.in. wykładów profesorów Oswalda Balzera, Marcelego Chlamtacza, Ernesta Tilla, Aleksandra Dolińskiego, Maurycego Allerhanda, Juliusza Makarewicza, Józefa Buzka i Stanisława Starzyńskiego. Jednocześnie był działaczem młodzieżowych organizacji syjonistycznych. W 1919 r. przeniósł się na ostatni rok studiów na Uniwersytet Wiedeński, gdzie pracował m.in. pod kierunkiem Hansa Kelsena.
Prawdopodobnie w 1923 r. starał się o katedrę prawa politycznego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, jednak ustępujący prof. Starzyński wybrał Ludwika Ehrlicha, mającego wówczas znacznie większe osiągnięcia naukowe. W tym samym roku wyjechał do Londynu, gdzie uczył się w London School of Economics, a następnie wykładał. Potem został wykładowcą Uniwersytetu w Cambridge, szybko zyskując uznanie naukowe.
W okresie II wojny światowej opracował koncepcję karania zbrodniarzy hitlerowskich. Był jednym z konstruktorów podstaw prawnych Międzynarodowego Trybunału Wojskowego w Norymberdze. To on zaproponował katalog zbrodni, za które odpowiadali przed Trybunałem niemieccy zbrodniarze (w tym przywódcy III Rzeszy): zbrodnie wojenne, zbrodnie przeciwko pokojowi i przeciwko ludzkości.
W latach 1955–1960 był z ramienia Wielkiej Brytanii sędzią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości w Hadze, współpracując m.in. blisko z polskim sędzią prof. Bohdanem Winiarskim.
Jedynym synem Herscha i Rachel z d. Steinberg był wybitny adwokat i profesor honorowy prawa międzynarodowego na Uniwersytecie w Cambridge (1928–2017), założyciel Uniwersytetu w Cambridge.
Jest autorem fundamentalnych dla międzynarodowego prawa karnego publikacji, m.in.: The Function of Law in the International Community, Oxford 1933. An International Bill of the Rights of Man, Oxford 1945 (reedycja z przedmową P. Sandsa, Oxford 2013). Recognition in International Law, Cambridge 1947. The Development of International Law by the International Court, London 1958. Oppenheim’s International Law, Vol. 1, 8th ed., 1958 Publikował też po polsku: Sukcesja państw w odniesieniu do zobowiązań prywatnoprawnych, „Głos Prawa” 1928, nr 5-6.
Literatura E. Lauterpacht, The life of Hersch Lauterpacht, Cambridge 2010. P. Sands, East West Street: On the Origins of Genocide and Crimes Against Humanity, London 2016 P. Sands, A. Redzik, Lauterpachtów dwóch: Elihu (1928–2017), Hersch (1897–1960), „Palestra” 2017, nr 7–8, s. 213–217. S. Milewski, A. Redzik, Themis i Pheme. Czasopiśmiennictwo prawnicze w Polsce do 1939 roku, Warszawa 2011, s. 356. A. Redzik, Hersch Lauterpacht (1897–1960) – droga do nauki prawa międzynarodowego, „Palestra” 2017, nr 10, s. 52–60. A. Redzik, Stanisław Starzyński (1853–1935) a rozwój polskiej nauki prawa konstytucyjnego, Warszawa-Kraków 2012. P. Gacka, Recenzja: Philippe Sands, On the Origins of Genocide and Crimes Against Humanity, London 2016, Wpływ jednostek na rozwój prawa jednostek (kilka refleksji po lekturze książki), „Palestra” 2017, nr 7–8, s. 191–198.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Brytyjscy sędziowie Kategoria:Sędziowie Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości Kategoria:Ludzie urodzeni w Żółkwi Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Ludzie związani z Cambridge Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1960