Kult zmarłych dzieci w hinduizmie – kult hinduistyczny często o charakterze posesyjnego rytualizmu, odnoszący się do niemowląt, dzieci i nastolatkówDavid. M. Knipe, "Balancing raudra and śanti: rage and repose in states of possession", s.352 obojga płci deifikowanych po swojej przedwczesnej śmierci.
Kult zmarłych dzieci ustanawiany bywa również współcześnie w Indiach, wskutek przypisywanych im działań o charakterze posesyjnym na osoby pozostałe przy życiu lub lokalnych rytualistów posesyjnych albo na skutek objawień żyjącym członkom rodzinyMartha Anandakrishnan, Ashes to Fruit: Empowerment Through Death Among Women Devotees of Virabhadra, University of Wisconsin--Madison, 1990, s.130. Zmarłe dzieci tego typu nazywane są w ogólności wirabhadra. W rozróżnieniu według płci, można wskazać na różne terminy, wywodzone się od sanskryckiego słowa określającego bohatera, tj. vīra. W obszarze języka telugu mogą to być następujące nazwy: dla zmarłych dziewczynek: wirakanja dla zmarłych chłopców: wiranna, wirudu Wirabhadrowie egzystują one w zaświatach, jednak w 'sąsiedztwie' świata ludzi. Bywają honorowani rolą bóstw domowych (ich podobizny są wtedy instalowane w domowych ołtarzykach) w rodzinach wajśjów a nawet braminów, ze społeczności telugujęzycznych na przykład w rejonie delty rzeki Godawari.
Przypisy
Kategoria:Kult zmarłych w hinduizmie Kategoria:Okres niemowlęcy i dziecięcy w hinduizmie Kategoria:Dziecięce formy bóstw w hinduizmie