Władysław Jamontt, ps. „K-10”, „Olgierd”, „Tatarkin” (ur. 28 sierpnia 1910 w Warszawie, zm. 7 czerwca 1959 tamże) – prawnik, narodowiec (ONR i RNR), żołnierz AK, powstaniec warszawski.
Życiorys thumb|Grób Władysława Jamontta na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach
Rodzina Był synem Janusza Jamontta, profesora prawa i sędziego Sądu Najwyższego, i Róży z domu de La Tour (1879–1968). Miał siostrę Helenę.
Wykształcenie Uczęszczał do Szkoły Mazowieckiej w Warszawie, gdzie uzyskał świadectwo dojrzałości. Od 1932 do 1937 r. studiował na Wydziale Prawa Uniwersytecie Warszawskim. W 1933 r. został zawieszony na rok z powodu rozwieszania plakatów przeciwko Antoniemu Sujkowskiemu. Miał również problemy w związku z przynależnością do ONR (umorzona sprawa dyscyplinarna)W.J. Muszyński, Duch młodych. Organizacja Polska i Obóz Narodowo-Radykalny w latach 1934–1944. Od studenckiej rewolty do konspiracji niepodległościowej, IPN, Warszawa 2011, s. 58, przypis 157. .. Po wojnie od 1947 podjął studia doktoranckie, przerwane aresztowaniem w 1949 r.
Działalność polityczna Początkowo zaangażował się w działalność Młodzieży Wszechpolskiej. Działał w ONR i wreszcie od 1935 r. w RNR. W maju i czerwcu 1934 przebywał w areszcie przez miesiąc po starciu z bojówką PPS.
II wojna światowa Współtworzył tajną organizację „Pobudka”, która skupiała przedwojennych falangistów. Miał przygotowanie wojskowe – w latach 1931–1932 uczestniczył w kursie podchorążych piechoty w Śremie. Po scaleniu z ZWZ od 1943 r. był oficerem kontrwywiadu. Według Andrzeja Kunerta miał być zamieszany w zamach na Jerzego Makowieckiego i Ludwika Widerszala. W czasie powstania warszawskiego walczył na Mokotowie w kompanii saperów pułku „Baszta”. Miasto opuścił z ludnością cywilnąPowstańcze biogramy – www.1944.pl..
Losy powojenne Po aresztowaniu 5 lutego 1949 został 13 września 1951 skazany na karę śmierci, którą zamieniono na dożywocie. Objęty amnestią opuścił więzienie 15 czerwca 1956. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera IIB 28-4-1).
Przypisy
Bibliografia W.J. Muszyński, Duch młodych. Organizacja Polska i Obóz Narodowo-Radykalny w latach 1934–1944. Od studenckiej rewolty do konspiracji niepodległościowej, IPN, Warszawa 2011, s. 58, przypis 157. .
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Ruchu Narodowo-Radykalnego „Falanga” Kategoria:Członkowie Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska Władysław Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Osoby skazane na karę śmierci w Polsce w ramach represji stalinowskich Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1959