Zawodzisko – wzniesienie o wysokości 995 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce w Górach Bialskich w Sudetach Wschodnich.
Położenie Wzniesienie położone, w północnej części Gór Bialskich w Sudetach Wschodnich, około 2,9 km, na zachód od południowej granicy małej wioski Bielice i 1,1 km na południowy zachód od wzniesienia CzernicaWzniesienie na map cz..
Fizjografia Wzniesienie o zróżnicowanych zboczach i niewielkim mało wykształconym płaskim szczycie, wyrastającym minimalnie ponad niewielką wierzchowinę. Wzniesienie ma postać wydłużonego nieregularnego wału w kształcie rogala o spłaszczonej powierzchni szczytowej. Wyrasta z południowo-zachodniego zbocza wzniesienia Czernica na kierunku SW-NE. Charakteryzujące się nieregularną rzeźbą, urozmaiconym ukształtowaniem, mało wyraźnie podkreślonymi dość stromo opadającymi do dolin rzecznych zboczami: wschodnim, południowo-wschodnim i północno-zachodnim. Południowe zbocze szerokim, pasem grzbietowym opada w stronę Wielkiego Rozdroża. Całe wzniesienie położone jest na obszarze Śnieżnickiego Parku Krajobrazowego. Wzniesienie wyraźnie wydzielają doliny potoków lewych dopływów Białej Lądeckiej: Złotego Potoku od południowego zachodu, bezimiennego potoku od północnego wschodu i Bielawki od południowego wschodu. Południowym, wschodnim i północno-wschodnim zboczem wzniesienia na poziomie 965–940 m n.p.m. trawersuje Bialski Dukt a północnym i północno-zachodnim zboczem prowadzi droga z Nowego Gierałtowa do Suchej Przełęczy. Położenie wzniesienia na tle wyższych wzniesień, kształt i mało wyraźnie podkreślona część szczytowa czynią wzniesienie trudno rozpoznawalnym w terenie.
Budowa Wzniesienie w całości zbudowane ze skał metamorficznych łupków łyszczykowych i gnejsów gierałtowskich. Szczyt i zbocza wzniesienia pokrywa niewielkiej grubości warstwa młodszych osadów glin, żwirów, piasków i lessów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich i osadów powstałych w chłodnym, peryglacjalnym klimacie.
Roślinność Wzniesienie częściowo porośnięte monokulturowym lasem świerkowym regla dolnego. Drzewostan porastający szczytowe partie wzniesienia pod koniec XX wieku częściowo dotknęły zniszczenia wywołane katastrofą ekologiczną w Sudetach, obecnie w miejscach częściowo zniszczonego drzewostanu porasta świerkowy młodnik. Na południowo-zachodnim zboczu poniżej szczytu rozciąga się wzdłuż Złotego Potoku niewielka śródleśna polana.
Inne W bliskiej odległości od wzniesienia na Wielkim Rozdrożu kręcono sceny do filmu "Baza ludzi umarłych"Film wg.powieści Marka Hłaski Następny do raju.
Turystyka Przez szczyt wzniesienia nie prowadzi szlak turystyczny. Północnym zboczem w bliskiej odległości od szczytu prowadzi: – czerwony szlak turystyczny z Przełęczy Gierałtowskiej do Przełęczy Suchej przez Wielkie Rozdroże. – fragment niebieskiego międzynarodowego szlaku turystycznego Atlantyk – Morze Czarne E3 przechodzącego przez Stary Gierałtów, Wielkie Rozdroże do Przełęczy Staromorawskiej i dalej. – szlak rowerowy niebieski ze Schroniska PTTK "Na Śnieżniku" do Przełęczy Gierałtowskiej. – czerwony szlak rowerowy z Przełęczy Dział do Bielic.
Przypisy
Bibliografia Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, tom 16 Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, red. Marek Staffa, Wydawnictwo PTTK "KRAJ", Warszawa 1993, Masyw Śnieżnika, Góry Bialskie, Góry Złote, Krowiarki. Skala 1:40000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005.
Kategoria:Polskie szczyty Gór Bialskich