Barbara Maria Cena (z domu Stoksik, ur. 1 stycznia 1943 w Rzemienowicach) – polska artystka plastyk. Uprawia malarstwo sztalugowe i ścienne, grafikę i fotografikę. W Kanadzie i Australii prowadziła pracownie konserwacji dzieł sztuki.
Życiorys Od roku 1946 mieszkała we Wrocławiu. Maturę uzyskała w 1960 w X Liceum Ogólnokształcącym im. Stefanii Sempołowskiej we Wrocławiu. Studia artystyczne w obecnej Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu w pracowniach ceramicznego malarstwa architektonicznego Stanisława Pękalskiego i malarstwa Marii Dawskiej ukończyła w 1967. W tym roku zawarła związek małżeński z Krzysztofem Ceną, naukowcem. W 1968 wyjechała z nim do Wielkiej Brytanii. Później nastąpiły kolejne podróże na uniwersytety w Kanadzie i Australii. Członkiem zwyczajnym Związku Polskich Artystów Plastyków (ZPAP) została w roku 1977. Była członkiem australijskiego związku konserwatorów dzieł sztuki – Australian Institute for the Conservation of Cultural Material. Prowadziła działalność artystyczną i konserwatorską w Perth w Australii Zachodniej (wydanie 2004 – s.17)..
Twórczość W latach 1967–1968 pracowała jako plastyk-projektant w Oleśnickiej Fabryce Obuwia, równolegle prowadziła działalność artystyczną.
W czasie pobytu w Wielkiej Brytanii uprawiała malarstwo sztalugowe: 1969, wystawa indywidualna w salonie teatru Nottingham Playhouse (28 października – 15 listopada) w Nottingham, 1971, wystawa indywidualna w Nottingham Playhouse (17–29 maja), 1971, udział w wystawie w Chenil Gallery w Londynie organizowanej przez Chelsea Painters, 1971, udział w wystawie w Mall Gallery w Londynie organizowanej przez Society of Women Artists, 1971, 1972 i 1973, udziały w corocznej wystawie „Salon Uniwersytecki” w Nottingham. Po powrocie z Wielkiej Brytanii do Wrocławia zajmowała się głównie wzornictwem: 1974, „Prezentacje 1974”, Muzeum Architektury we Wrocławiu projekty miękkich zabawek sprzedawanych w sieci salonów ZPAP, 1975, nagroda na ogólnopolskim konkursie ZPAP z okazji 200-lecia Stanów Zjednoczonych, zakup prac przez CPLiA, 1976, „Sztuka Dziecku”, ogólnopolski konkurs ZPAP w Poznaniu.
mały|upright=1.0|left|Panoramiczne malarstwo Goatchera w prezbiterium kościoła Wszystkich Świętych w Collie, Australia Zachodnia mały|upright=1.0|left|Wolontariuszka i Barbara Cena na tle środkowej części malarstwa Goatchera mały|110 px|right|Czarna Madonna z Tindari w bazylice we Fremantle Główne prace konserwatorskie w Australii Zachodniej: Panoramiczne malarstwo ścienne (na płótnie, wys. 2.45 m, dł. 14.6 m) autorstwa Philipa W. Goatchera i kopuła w prezbiterium anglikańskiego kościoła Wszystkich Świętych (All Saints’) w Collie. Jej prace (styczeń – marzec 1994) były recenzowane przez stanową instytucję ochrony zabytków, Heritage Council of Western Australia, statua Madonny z Tindari (Madonna Nera – Czarna Madonna z Sycylii, pozłacana rzeźba z hebanu) w bazylice mniejszej św. Patryka we Fremantle, poświęcona przez Jana Pawła II, sześć rzeźb, główny krucyfiks i polichromie w kościele św. Józefa w Subiaco, polichromie bocznych ołtarzy w kaplicy św. Michała Archanioła na kampusie Katolickiego Kuratorium (Catholic Education Office) w Perth, zestaw 14 płaskorzeźb Drogi Krzyżowej w kaplicy Perth College figura Chrystusa (z kościoła pod wezwaniem Dzieciątka Jezus w Morley) przeniesiona do kościoła polskiego w Maylands projekt konserwacji kurtyny teatralnej (malarstwa Philipa W. Goatchera) w Boulder koło Kalgoorlie.
Brała udział w wystawach malarskich w Perth. Opracowywała graficznie i ilustrowała książki wspomnieniowe polskich zesłańców do azjatyckich części Związku Sowieckiego, którzy później dotarli do Australii Zachodniej, a ilustracje graficzne zamieszczała także w wychodzącym w Perth miesięczniku „Kurier Zachodni”.
Inne informacje Jej rodzice, Stefan Stoksik (1909–1979) – inżynier melioracji i Anna z Hatłasów (1915–2014) – nauczycielka, byli w czasie II wojny światowej oficerami Narodowych Sił Zbrojnych i działali w okolicach Opatowca, gdzie zostali pochowani na cmentarzu parafialnym. Jej babka, Florentyna Hatłas z domu Krysta, zachowywała tradycje mieszkańców Wilamowic wywodzących się z Fryzji i Flandrii.
Barbara jest członkiem wrocławskiej Sekcji Grotołazów i brała udział w wyprawach jaskiniowych w polskich Tatrach. Uprawiała także jeździectwo. Jest matką dwojga dzieci. Jest siostrą malarki Alicji Stoksik (1939–2011) i rzeźbiarza Macieja Stoksika.
Przypisy
Kategoria:Polscy plastycy Kategoria:Polscy malarze współcześni Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu Kategoria:Malarze związani z Wrocławiem Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Urodzeni w 1943 Kategoria:Członkowie Sekcji Grotołazów Wrocław Kategoria:Ludzie związani z Wilamowicami