Stanisław Żurakowski (ur. 24 lipca 1920 w WołominieStanisław Żurakowski, Ot, bajki--nie bajki, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego, s. 19., zm. 27 lipca 2023) – podpułkownik, historyk emigracyjny.
Życiorys Był synem Stanisława Ludwika Żurakowskiego (1886–1940) i Marii z domu Jastrzębskiej. Jego rodzeństwem byli Edmund, Anna (zmarła w dzieciństwie), Ludwik, Józef, Maria, Julia, Jadwiga (po mężu Czok), Antoni. Ojciec był oficerem rezerwy Wojska Polskiego, urzędnikiem samorządowym II Rzeczypospolitej, od 1928 burmistrzem miast Włodzimierza Wołyńskiego, Zdołbunowa, od 1934 do 1939 Ostroga, po wybuchu I wojny światowej aresztowany przez sowietów i w 1940 zamordowany w ramach zbrodni katyńskiej. W 1940 członkowie rodziny zostali w głąb ZSRR, skąd wyszli wraz z armią gen. Andersa.
Później został żołnierzem 2 Korpusu Polskiego w strukturze Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie. Uczestniczył w kampanii włoskiej w 1944 jako podchorąży 16 Batalionu Strzelców brał udział w bitwie pod Monte Cassino. Podczas walk 2 Korpusu zginęli dwaj jego bracia.
Po II wojnie światowej przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Był wieloletnim honorowym pracownikiem Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie. Był autorem publikacji historycznych. Przygotował do druku Listy z Kozielska burmistrza miasta Ostroga, wydane w 1989 nakładem Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie oraz ponownie w 2011 w ramach serii Wołanie z Wołynia (Biały Dunajec – Ostróg); książka zawiera korespondencję Stanisława Ludwika Żurakowskiego podczas uwięzienia na przełomie 1939/1940 oraz opis losów członków jego rodziny deportowanych w 1940 w głąb ZSRR.
Publikacje Listy z Kozielska burmistrza miasta Ostroga (1989, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie; ponowne wyd. 2001) Ot bajki... Nie bajki (1995, Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie) Generałowie Polski Niepodległej (1976, uzup. i popr. 1991, Editions Spotkania; współautor: Tadeusz Kryska-Karski)
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (20 sierpnia 2020, w uznaniu wybitnych zasług dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za upowszechnianie wiedzy o historii Polski, za działalność społeczną i kombatancką). Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1985, za całokształt pracy niepodległościowej i społecznej w Instytucie Polskim i Muzeum im. gen. Sikorskiego) Złoty Krzyż Zasługi (1973)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Londyńska Polonia Kategoria:Ludzie urodzeni w Wołominie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Podpułkownicy mianowani przez władze RP na uchodźstwie po 1947 Kategoria:Polscy historycy emigracyjni Kategoria:Polscy historycy wojskowości Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Polscy zesłańcy w ZSRR 1940–1941 Kategoria:Rodziny katyńskie Kategoria:Uczestnicy bitwy o Monte Cassino 1944 Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2023 Kategoria:Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR 1941–1942 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa)